[Spoil] HunterXHunter – 308 แสงวาบ

Credit Text Spoil : Aya+EVE
ขณะนั้นเอง ราชาและ2องครักษ์เดินขึ้นมาภายในหอคอยชั้น2ที่ซึ่งเคยเป็นห้องพักของโคมุกิ

ภายในห้องนี้ ความกังวลของปูฟก็พุ่งถึงขีดสุด

(หอคอยฝั่งตะวันตก ชั้น2……!!)
(ถ้าผ่านที่นี่ไปได้แล้ว…)
(ราชาก็จะไม่สามารถจำมันได้อีก ตราบใดที่เราไม่เปิดโอกาสให้เจอตัวยัยนั่น)

ราชาเองหลังจากเดินดูห้องโล่งๆโดยรอบ แต่ก็ยังไม่พบสิ่งใดๆที่สามารถช่วยให้นึกอะไรออกได้

“ไม่รู้สิ”
(มีบางอย่างขาดหายไป…  แต่บางอย่างที่ว่า…มันคืออะไร)

ทางปูฟก็เหลือบมองกับเพื่อนองครักษ์อย่างกังวล ซึ่งยูปีก็พยักหน้าเบาๆตอบอันเป็นสัญญาณบอกว่ารู้กัน

(ข้ารู้น่า ไม่พูดหรอก ข้าเองก็ไม่เห็นด้วยที่จะให้ราชาเจอผู้หญิงคนนั้น)

(ถ้าเป็นไปได้ก็อยากให้เป็นอย่างนี้ต่อไป…)

หลังจากดูโดยรอบแล้วราชาก็พูดออกมา

“………”

“ดูเหมือนว่า”
“ยังมีบางอย่าง…น่าข้องใจ แต่คงเป็นแค่ผลข้างเคียงเล็กๆจากการสูญเสียความทรงจำ…”)

เมื่อเห็นราชาพูดเข้าทางตนปูฟก็เลยรีบออกปากสนับสนุน

“นั่นซิครับ!! หากราชาได้เห็นอะไร ก็จะทรงนึกออกได้ด้วยตนเอง!!  ถ้าเช่นนั้น ความทรงจำส่วนที่สำคัญทั้งหมดก็น่าจะกลับมาครบแล้ว!!

ราชาทบทวนเหตุการณ์โดยมองรอบๆห้องอีกครั้ง ก่อนจะหันออกไปมองยังกลุ่มคนที่ตรงมาเข้ารับการคัดเลือก

“การคัดเลือกเริ่มตอน 12นาฬิกา ใช่มั้ย”

“ครับ!” เจ้าปูฟตอบ

“แต่เป็นไปได้ว่าจะเร่งให้เร็วขึ้นได้ 10นาทีครับ”
“เวลา 9นาฬิกา ประชาชนที่เหลือคงมากันเต็มพื้นที่หน้าวังแล้ว”
“อ๊ะ…” พูดอยู่ดีๆปูฟก็ตกใจขึ้นมา
“มี อะไรรึ?” ราชาถาม

ปูฟตอบ “ผู้คนที่เพิ่งเดินทาง มายังไม่ได้สูดผงละอองปีกของข้า อาจทำให้เกิดเหตุการณ์วุ่นวายได้ ข้าต้องส่งให้ร่างแยกไปสะกดจิตก่อนครับ”

“แล้ว ยูปีล่ะ?” ปูฟหันไปถามยูปีบ้าง

“… นั่นซินะ” ยูปีหยุดคิดครู่นึง
“งั้นข้าขอไปหาปีโต้ ตัวข้าในตอนนี้คงไม่สามารถอาจอารักขาราชาเมลเอมได้

ทันใดนั้นเอง คำว่าปีโต้ก็ทำให้ราชานึกบางอย่างขึ้นได้

“ปีโต้…!”

!”
“นึกอะไรออกเหรอครับ?”
ปูฟถามขึ้น

“จริงซิ พวกเรายังไม่ได้พูดเรื่องปีโต้ให้ราชาฟังเลย” ยูปีเสริม

“ราชาเมลเอม ทราบมั้ยครับว่าปีโต้เป็นใคร?” ปูฟถามราชาต่อ

ราชาตอบไปพร้อมกับนึกภาพร่างปีโต้ที่ชอบนั่งลำพังอยู่บนยอดหอคอยบ่อยๆ

“อืม… ชื่อของหนึ่งในสามองครักษ์ ข้าจำลักษณะได้ชัดเจน”
“น่าแปลกใจที่ทำไมข้าถึงนึกไม่ออกจนถึงตอนนี้”

คำตอบของราชายังคงทำให้ปูฟกังวลเกี่ยวกับแผนปกปิดมากกว่าเรื่องของปีโต้

(ไม่เพียงจากการได้เห็นเท่านั้น เมื่อได้ยินก็จะันึกขึ้นมาได้ด้วย…!)

(ต้องโน้มน้าวปีโต้ที่เป็นกุญแจสำคัญให้มาร่วมมือ…!! ต้องไม่ให้ชื่อยัยนั่น(โคมุกิ) หลุดออกมา)

ปูฟหันไปมองยูปีอีกที และยูปีก็เพียงพยักหน้าตอบ

(เข้าใจแล้ว ข้าจะเงียบไว้)

(ยัง…) ขณะเดียวกันราชายังคงพยายามนึกต่อไป

และสิ่งที่นึกขึ้นมาได้ก็คือ  (ฝากด้วยนะ ปีโต้)

(ใช่แล้ว…!!  ข้าฝากอะไรซักอย่างไว้กับปีโต้)

“ยูปี…พาปีโต้มาที่นี่ ให้เร็วที่สุด” ราชาหันกลับไปสั่งยูปี

“ครับ” ยูปีตอบรับ

ทางปูฟเห็นราชามีท่าทีเร่งรีบขึ้น เลยเข้าไปสอดตามเดิม
“ราชาเมลเอม มีอะไรหรือครับ?  พวกศัตรูยังกระจายอยู่โดยรอบนะครับ…”

ราชาหันไปตอบปูฟด้วยน้ำเสียงเรียบง่าย   “…นั่นซินะ ระหว่างที่หาปีโต้”

“ก็จัดการพวกสวะไปด้วยเลย”

“ไม่นะครับ ราชา … อย่างนั้นมันออกจะ…” ปูฟยังคงพยายามแย้ง

“อาจจะได้ข้อมูลเพิ่มจากศัตรู แถมน่าสนุกดีออก” ราชายังคงจะลงมือโดยไม่สนใจคำกล่าวเตือน

“แต่พวกข้าไม่ได้อยู่ข้างกาย และศัตรูอยู่ตรงไหนก็ไม่อาจทราบได้”
“!!”

ขณะที่ปูฟพูดยังไม่ทันจบ มันก็ต้องชะงัก

ออร่าทมิฬถูกปลดปล่อยออกจากร่างราชา ความดุเดือดกดดันทั้งปูฟและยูปีจนทั้งคู่ไม่กล้าหันขึ้นไปมองตรงๆ  ปูฟซึ่งรู้ตัวว่าพึ่งโพล่งคำพูดระคายหูออกไปถึงกับเหงื่อตกทำอะไรไม่ถูก

“ไตร่ตรองให้ดีก่อนตอบ ปูฟ”

“เจ้าคิดว่าจะมีโอกาสแม้เพียงเศษเสี้ยวที่ข้าจะพลาดท่าให้พวกกบฏงั้นรึ”

[สิ่งที่ว่ากันว่า]

[‘การต่อสู้ของผู้ใช้เน็นไม่ได้ตัดสินจากความแข็งแกร่งของออร่าเพียงอย่าง เดียว’]

[ด้วยประสบการณ์ที่ผ่านมาของปูฟและยูปี หลังจากได้เผชิญความกดดันมาอย่างเต็มที่ ระดับพลังนี้เกินคำกล่าวนั้นไปแล้ว]

หลังจากได้ตะลังกับออร่าที่เข้าคุกคาม ปูฟเงยหน้าขึ้นตอบราชาด้วยอาการสั่นกลัว

“ไม่ครับ…  ขออภัยในความไร้ปัญญาของข้า” (ระ…ระดับนี้…)

“ราชา…!!”

“ราชาเมลเอม…”

“คือผู้ดำรงอยู่ เป็นที่หนึ่งไม่มีสอง อย่างไร้ข้อกังขาใดๆครับ”

ออร่าที่น่าสะพรึงกระจายไปรอบวัง แม้พวกฮันเตอร์จะัะอยู่ห่างออกไปก็รับรู้ได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป อย่างกระทันหัน

[ด้วยออร่าที่เข้าคุกคาม ความสิ้นหวังเข้าปกคลุมแก่เหล่าฮันเตอร์ที่กำลังหลบซ่อน]

(นี่…มัน)

นัคเกิ้ลเป็นคนแรกที่ รับรู้ถึงมัน และเริ่มออกวิ่ง

(เกินกว่าระดับที่เราจะรับมือ ได้แล้ว ไม่ซิ…ยิ่งกว่านั้น…นี่มัน)
(ต้องใช้กองกำลังทหารระดับชาติแล้ว)

“เมลเลี่ยนถอยก่อน ปนไปกับฝูงคน หนีกลับเป่ยจิง”

เมลเลี่ยน “เอาจริงรึ!! แล้วคิรัวร์กับอิการูโก้จะทำยังไงล่ะ?!”

นัคเกิ้ล “ได้เห็น เมื่อกี้ก็น่าจะเข้าใจแล้วนี่ พวกเราทำอะไรไม่ได้แล้ว!! พวกนั้นก็คงหนีเหมือนกัน พลังนั่น…เกินระดับพวกเราไปแล้ว!!”

เมลเลี่ยน “แต่ว่า…!!  ถ้าใช้คอมโบของชั้นกับนาย”

นัคเกิ้ลเริ่มขึ้นเสียงเมื่อโดนเมลเลี่ยนขัด

“ถ้าต่อยมันได้แล้วไง!  มันก็แค่ใช้พ็อตคลีนได้ “
“แต่ถ้าไม่อยู่ในรัศมี 50 เมตรจากชั้นพ็อตคลีนจะไม่นับ”
“อย่างไอ้พวกนั้น ให้อยู่ในระยะ50เมตร โดยไม่โดนสวนกลับ ปอดของนายก็ต้องอึดได้พอๆกับบอส เพราะงั้นไม่มีทาง”

“สถานการณ์เปลี่ยนไปแล้ว พวกเราถูกเผยตัวแล้ว ความสามารถชั้นกับนายมันก็รู้ แค่นี้มันก็กำจัดพวกเราได้ง่ายๆแล้ว”
“ชั้นมันโง่เอง สิ่งที่ต้องทำคือ แจ้งสมาคมว่าประธานแพ้ไปแล้ว แล้วรีบหาแผนรับมือหลังจากนี้”

“……”
โดนนัคเกิ้ลตอกกลับมาเป็นชุดเมลเลี่ยนเองก็อยากจะรั้นไว้ด้วยความอยากจะจำกัดราชา เพียงแต่ว่าสิ่งที่นัคเกิ้ลว่ามานั้นถูกทั้งหมด

“เร็วเข้า” นัคเกิ้ลเร่งเมื่อเห็นเมลเลี่ยนชะงัก

ทั้งคู่ออกวิ่งลัดเลาะฝูงชนย้อนกลับไปเป่ยจิง

[การแก้แค้นกับภารกิจ]

[จุดประสงค์ที่ต่างกันระหว่างนัคเกิ้ลและเมลเลี่ยน  ทำให้ความเร็วและช่วงก้าวของทั้งสองเปลี่ยนไป ]

[และในตอนนั้น]

[ด้วยความเร็วราวแสงวาบ]

[‘เอ็น’ของเมลเอมก็สาดส่องทั่วบริเวณวัง]

พร้อมกันนั้นเองก็มีเงาวูบของราชามาปรากฏข้างกาย นัคเกิ้ล  ก่อนที่เงานั้นจะเลือนชัดขึ้นมาเป็นตัวตนนัคเกิ้ลอย่างบรรจง

[ด้วยเหตุผลที่ว่า ‘มีสองคนอยู่ไม่ห่างกัน’]
[ไม่มีสัญญาณแม้กระทั่งเงา จนทันที่ที่ปรากฏมาข้างกาย]
[นัคเกิ้ลเป็นคนแรก]

ราชาหันกลับมามองเมลเลี่ยนก่อนจะพุ่งเข้าไปทำแบบเดียวกันกับนัคเกิ้ล

[และไม่มีเวลาแม้แต่จะคิดว่า ‘ต้องใช้ความสามารถของเราหนี’]
[เมลเลี่ยนก็ถูกล้มลง]



ณ.ห้องในหอคอยตะวันตก 2องครักษ์ำกำลังงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

ปูฟ   “ไอ้นั่น(พ็อตคลีน)หายไปแล้ว…?”
ยูปี   “ราชาล่ะ”

ระหว่างนั้นเองราชาก็เดินเข้ามาโดยหิ้วผู้บุกรุก2คนมาด้วย

“ข้าจะมาฟังมันพูดทีหลัง หลังจากนั้นพวกเจ้าจะทำอะไรก็เชิญ”

หลังจากโยนพวกนัคเกิ้ลลงไปกองกับพื้น บรรยากาศจริงจังก็ก่อตัวขึ้นรอบราชาอีกครั้ง

“คนที่ออร่ามีปฏิกิริยาตอบสนองเมื่ออยู่ในรัศมี “เอ็น”ของข้า  ……ยังมีอีกสอง(อิการูโก้กับปาล์มที่ใช้ผมทำเป็นเปลสะพายโคมุกิอยู่)”

บรรยากาศนั้นส่งความกดดันไปหาปูฟด้วยเจ้าปูฟถึงกับนิ้วขึ้นมากัดด้วยความเครียด

(ในสองคนนั้น ต้องมีซักคนที่แบกโคมุกิอยู่ ทำยังไงดี…? ทำยังไง!?)

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: