[Spoil] Toriko – 94

หน้าเปิด

(หน้าแกสุดขอข้าม มันเกินบรรยายไปหน่อย) เปิดตอนพวกโทริโกะก็กำลังเดินทางไปยังประเทศที่มีชื่อว่า “ไลฟ์” เพื่อรักษาตัวและก็เป็นครั้งแรกของโทริโกะด้วยที่จะได้ไปประเทศนี้ โทริโกะก็ถามว่าแล้วจะรักษาแขนของเขาได้จริงๆป่าวแต่ย่าเซ็ตสึก็บอกว่านั้นขึ้นอยู่กับโชคเท่านั้นโทริโกะก็เลยอึ้งไปเลย แมชเองก็ห่วงลูกน้องทั้งสามคนเทปเปก็บอกว่าการที่ทั้งสามคนรวมทั้งทาคิมารุรอดมาได้เพราะเป็นดินแดนน้ำแข็งเลือดเลยแข็งตัวจนป้องกันการเสียเลือดไปได้และถ้าไม่พันตัวไว้ร่างกายก็จะแข็งไปทั้งร่าง ระบบในร่างกายก็จะหยุดไม่เว้นแม้แต่สมองไปแล้ว

เทปเปก็บอกควรจะขอบคุณผ้าที่พันอยู่นั้นที่เรียกว่า “ดอกเตอร์แอลโล” (ว่านเยียวยา) ที่ช่วยป้องกันเซลล์ที่ถูกทำลายจากน้ำแข็งกัดได้ เป็นของล้ำค่าที่แค่ความยาว 1 เมตรก็มีราคา 10,000 เยนแล้ว ทาคิมารุที่ได้พันผ้านี้ก็รู้สึกได้เลยว่ามันอุ่นและทำให้ร่างกายส่วนที่แข็งค่อยๆละลาย

แมชที่ก็ไม่อยากจะเชื่อว่าจะได้รับการรักษาจากไซเซย่าอย่างเทปเปแต่เทปเปก็บอกว่าเขาเองก็เคยจับกรูเมต์ยากูซ่ามาก่อนซึ่งส่วนมากจะเป็นพวกหัวรุนแรง แต่ก็บอกว่าไม่มีใครเคยจับ”ริว”ได้เลย นั้นก็คือบอสของแมชๆก็เลยถามว่าเทปเปรู้จักด้วยเหรอ เทปเปก็บอกว่าอาจารย์ของเขากับริวเป็นเพื่อนเก่ากันตอนที่ริวมารับการรักษาที่ “ไลฟ์” แมชก็ไม่อยากจะเชื่อว่าบอสของเขาจะสนิทกัน เทปเปก็บอกว่าก็ไม่ใช่เรื่องแปลกเพราะเขาก็ไม่ใช่ผู้ผดุงความยุติธรรมไปซะทั้งหมดหรือพูดได้ว่าเป็นพวกเดียวกับวัตถุดิบ และจับใครก็ตามที่มาขัดขวางการสั่งอาหารเท่านั้น และเมื่อก่อนไซเซย่าก็เคยได้รับการร้องขอจาก IGO ให้ช่วยจับหนึ่งใน “จตุรเทพกรูเมต์” ด้วย

โทริโกะที่ฟังก็ตกใจเพราะรู้ว่าที่เทปเปพูดนั้นหมายถึงซีบร้าก็เลยไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่จับซีบร้าก็คือเทปเปแต่เทปเปก็บอกว่าได้อาจารย์ช่วยด้วย แต่สำหรับแมชแล้วที่เคยปะทะกับซีบร้ามาก่อนย่อมรู้ดีถึงความเก่งกาจจนไม่อยากเชื่อว่าเทปเปจะเอาชนะได้

ระหว่างที่คุยๆกันนั้นเองพวกโทริโกะก็มาถึงเมืองแห่งการรักษา “ไลฟ์” แล้ว

ย่าเซ็ตสึก็ได้เอาแมงกะพรุนลงจอดตอนนั้นเอง “ผีเสื้อบำบัด”ก็บินมารอบๆแมงกระพรุนราวกับต้อนรับพวกโทริโกะ นอกจากนั้นผีเสื้อบำบัดก็ยังสามารถช่วยระงับอาการเจ็บปวดได้ทั้งคนและสัตว์ ตัวสีน้ำเงินจะจะระงับความเจ็บปวดที่เล็กน้อย ตัวสีแดงจะระงับความเจ็ดปวดที่รุนแรง แต่ใครที่รุนแรงสาหัสทั้งสองสีก็จะช่วยเหลือกัน พวกผีเสื้อสีแดงก็ต่างพากันมาตอมโทริโกะกันใหญ่จนโทริโกะสบายขึ้น และลูกน้องของแมชก็มีแต่ตัวสีแดงมาตอมให้เท่านั้น

ตอนนั้นโคมัตสึก็บอกกับย่าเซ็ตสึว่าอยากจะกลับไปที่โรงแรมเร็วๆเพื่อทำซุป ย่าเซ็ตสึก็เลยถามโคมัตสึว่าจะไม่พักที่นี่ก่อนเหรอเพราะก็ดูเหนื่อยเหมือนกัน แต่ตอนนั้นลูกเพนกวินก็เดินมาหาโคมัตสึๆก็เลยบอกเรื่องที่วอล์เพนกวินตามาด้วย ย่าเซ็ตสึเห็นก็เลยตกลงจะพาโคมัตสึไปส่งที่โรงแรมตามที่ขอ และด้วยเหตุนี้ย่าเซ็ตสึก็เลยให้เทปเปเป็นไกด์ให้พวกโทริโกะไปหาอาจารย์ของเทปเป “โยซาคุ” ซะ เทปเปก็รับคำสั่งย่าเซ็ตสึทันที โทริโกะก็ไว้ใจว่าโคมัตสึต้องทำซุปได้แน่ แล้วโคมัตสึก็ออกเดินทางกลับโรงแรมโดยสัญญากับทุกคนว่าจะทำซูปให้ได้รอทุกคน

จากนั้นโทริโกะก็เริ่มเข้าเมืองด้วยความร่าเริงจนไม่เหมือนคนป่วยเอาซะเลย แต่นั้นเพราะโทริโกะคิดถึงเรื่องของกินในประเทศนี้นั้นเอง แต่สำหรับทาคิมารุแล้วประเทศนี้อาจมียาที่เขาต้องการก็ได้ ส่วนแมชก็พยายามขอให้ลูกน้องทุกคนอดทนกันอีกนิด

พอพวกโทริโกะเข้าเมืองมาแทบจะทั้งเมืองก็มีแต่คนป่วยที่ต่างมารักษาทั้งนั้นโดยเฉพาะคนสูงอายุ เทปเปก็บอกว่านั้นเพราะไลฟ์นี้เป็นศูนย์รวมแห่งการรักษาของโลกใครๆก็เลยต่างมารักษาที่นี่และเป็นการรักษาอย่างธรรมชาติไม่ใช่ยาจากเทคโนโลยีใดๆจนเป็นธรรมเนียม

และระหว่างที่เดินอยู่นั้นโทริโกะก็มาเจอร้านฝังเข็มก็เลยขอลองหน่อย แม้เทปเปจะห้ามแต่โทริโกะไม่สนเดินเข้าไปทันที และพอเดินเข้าไปในร้านโทริโกะก็ต้องตะลึงเพราะเป็นการฝังเข็มด้วยการใช้เข็มจากต้นกระบอกเพชร เพียงแค่นอนลงบนเตียงเข็มๆก็จะฝังตามจุดฝังเข็มช่วยทำให้เลือดลมไหลเวียนไปทั่วร่าง ไม่รอช้าโทริโกะก็ลองทันที

เวลาผ่านไปครู่หนึ่งโทริโกะก็ออกมาจากร้านด้วยความรู้สึกสบายสุดๆ แล้วพอเดินต่อไปโทริโกะก็มาเจอป้าย “ฉลามออนเซ็น” (ฉลามน้ำพุร้อน) เทปเปก็พยายามบอกโทริโกะอีกแต่โทริโกะก็ไม่สนตรงเข้าไปดูทันที และก็ต้องตะลึงอีกครั้งเมื่อเจอกับฉลามขนาดยักษ์ที่ๆหลังของมันเป็นบ่อน้ำร้อน นอกจากนั้นบ่อออนเซ็นบนหลังฉลามนี้ยังมี “ดอกเตอร์ฟิช” (ปลาบำบัด) หลากหลายชนิดว่ายอยู่ด้วยซึ่งถ้าร่างกายมีอะไรที่ไม่ดีปลาบำบัดพวกนี้ก็จะช่วยกินให้ด้วยเช่นเซลล์ที่ตายบนผิวหนัง แล้วที่บ่อตรงหน้าโทริโกะ พวกซอนกี้ที่แอบขึ้นแมงกระพรุนตามพวกโทริโกะมาและแอบลงมาก่อนก็มานั่งแช่อยู่ด้วย แถมแช่ๆไปทั้งตัวซอนกี้ก็มีแต่ปลาบำบัดมารุมเต็มไปหมดจนแหกปากวุ่นวายไปหมด

แล้วเทปเปก็มาบอกอีกว่านี้เป็นน้ำที่มีประโยชน์และมีปลาบำบัดที่ยอดเยี่ยมด้วย แล้วเทปเปก็ยกตัวอย่างบ่อฉลามที่ถัดไปอีกจะมี “ปลาไดเอท” ราคา 1 ชั่วโมงต่อ 1 หมื่นเยน โดยปลาไดเอทจะมีปากที่แหลมบางลอดผ่านผิวหนังเพื่อดูดไขมันใต้ผิวหนังกิน เป็นวิธีที่ทำให้ผอมได้โดยไม่รู้สึกเจ็บปวดเลย

นอกจากนั้นก็ยังมีบ่อที่มีปลาที่เล็กจนมองไม่เห็นสามารถตรงเข้าไปในกระแสเลือดเพื่อกินลิ่มเลือดภายในร่างกายได้ ราคา 5 หมื่นเยนต่อชั่วโมง และยังมี “ปลาเนื้องอก” ที่สามารถเข้าไปกินเนื้อร้ายในร่างกายได้ด้วยแต่ก็มีส่วนที่เข้าไปกินไม่ได้อย่างเช่นในสมองเหมือนกัน ชั่วโมงละ 2 หมื่นเยน

หลังจากเดินไปดูไปโทริโกะก็มาเจอที่อีกแห่งก็เลยถามเทปเป เทปเปก็บอกว่าเป็นออนเซ็นเหมือนกันแต่เป็นบ่อผิวขาวที่มีปลาที่ช่วยดูดสีเมลานินที่ผิวหนังได้ โทริโกะที่ฟังแล้วก็คิดเลยว่าเหมาะกับซานิสุดๆจนคิดว่าถ้าได้เจอซานิอีกครั้งคงต้องบอกให้ฟังเลย แต่หารู้ไม่ว่าที่นี่ผิวขาวนี้แหละที่ซานิก็กำลังนอนแช่อยู่เลย

หลังจากที่ซานินอนแช่มาได้พักหนึ่งก็ลุกขึ้นจนผมยาวๆของซานิสะบัดน้ำซะออกนอกบ่อไปโดนพวกโทริโกะที่กำลังเดินผ่านบ่อพอดี ซานิก็หันมาเพื่อจะขอโทษแต่ยังพูดขอโทษไม่ทันจบก็ต้องต่างตกใจกันที่ไม่คิดว่าจะเจอกันได้

หลังจากนั้นพวกโทริโกะก็มานั่งพักโดยมีซานิมาร่วมด้วย โทริโกะก็บอกว่าไม่คิดว่าจะเจอซานิที่นี่ก็เลยถามว่าบาดเจ็บอะไรมาแต่ซานิก็ถือว่าที่โทริโกะพูดนั้นแค่กวนเล่นเท่านั้น แล้วพนักงานเสริฟก็เอาผลสตรอเบอรรี่ที่เทปเปรู้จักว่ามันสามารถช่วยคนที่มีปัญหาเรื่องผมได้และเป็นของที่ซานิสั่งมากินเอง ซานิก็บอกว่า “ไลฟ์” นี้ไม่ใช่แค่เป็นสถานที่รักษาแต่ยังสามารถมาเสริมความงามได้ด้วย สำหรับซานิแล้วเพียงแค่นี้ก็มีค่ามากพอที่จะมาแล้ว

แมชที่พอได้ยินว่าซานิมาเพื่อเสริมความงามก็ไม่อยากจะเชื่อว่ากลุ่มสี่จตุรเทพ ซานิ จะมีคนเหมือนผู้หญิงขนาดนี้ แต่โทริโกะก็บอกให้แมชหยุดพูดซะก่อนที่จะโดนอัดเอาได้ แต่เทปเปก็ถามซานิว่านั้นคือจุดประสงค์แท้จริงของซานิงั้นเหรอ เทปเปที่ดูตาของซานิก็ดูออกว่าเป็นสายตาของคนที่มาเพื่อ “ล่า” อะไรบางอย่างแน่

ซานิที่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะเล่นมุขไม่รู้จักเทปเปแต่ซานิก็รู้จักว่าเทปเปเป็นใคร ซานิก็บอกตามตรงอย่างที่เทปเปบอกว่ามาหาข้อมูลวัตถุดิบ และก็เป็นวัตถุดิบสุดท้ายใน “ฟลูคอร์ส” ของซานินั้นคือ “ของหวาน” แล้วซานิก็เลยถามโทริโกะว่ามาที่ “ไลฟ์” ทำอะไร แต่ไม่ทันได้ให้โทริโกะตอบซานิก็พึ่งสังเกตเห็นว่าโทริโกะแขนขาดไปข้างแล้วจนโทริโกะไม่อยากจะเชื่อว่าซานิจะพึ่งสังเกตเห็น

ซานิก็เลยเข้าใจแล้วว่าโทริโกะมาเพื่อรักษาแต่ซานิก็ไม่คิดว่าถึงจะเป็นประเทศนี้ก็คงทำให้แขนที่หายไปงอกมาใหม่ได้ แต่เทปเปก็บอกว่าอาจารย์ของเขาทำได้ซานิก็เลยถามว่าเป็นใคร เทปเปก็บอกว่าเขาคือไซเซย่า โยซาคุ นอกจากนั้นโทริโกะก็บอกว่าทาคิมารุโยซาคุอาจมียาที่ทาคิมารุหาอยู่ก็ได้ ยาที่รักษาอาการป่วยได้ทุกอย่าง แต่ทาคิมารุก็บอกว่าถึงเขาจะหามันอยู่ก็จริงแต่ก็คงไม่มีเงินไปซื้อได้โทริโกะก็เลยบอกว่าทาคิมารุอาจจะได้มาฟรีๆก็ได้แต่ทาคิมารุก็ไม่กล้าคิดแบบนั้น

แล้วซานิก็บอกว่าดูเหมือนคนที่พวกโทริโกะจะไปหากับคนที่ซานิจะไปหาจะเป็นคนๆเดียวกัน และของหวานที่ซานิตามหานั้นก็เป็นหนึ่งในฟลูคอร์สของนักล่าอาหารในตำนาน อาคาเชีย นั้นคือ “เอิร์ธ” และโยซาคุก็คือคนที่รู้ข้อมูลของเอิร์ธนี้ แต่ซานิก็ไม่คิดว่าจะเป็นอาจารย์ของเทปเปด้วย

ตอนนั้นเองที่อีกโต๊ะหนึ่งพนักงานก็มาต่อว่าลูกค้าคนหนึ่งที่มาสูบบุหรี่ในร้านที่ไม่อนุญาตให้สูบ แต่เทปเปที่แค่ได้ยินเสียงก็จำได้ทันที เพราะนั้นคือ โยซาคุ อาจารย์ของเทปเปอย่างแน่นอน

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: