[Spoil] Nurarihyon no Mago – 102

Credit Text Spoil : แมวตัวร้าย
พวกยักษ์บริวารของอิบารากิโดจิพุ่งเข้าหมายจัดการคุบินาชิและเคะโจโรให้ตาย คามือ แต่เคะโจโรก็ใช้ความเกรงขามของตนซึ่งก็คือเส้นผม พุ่งเข้ารัดเหล่ายักษ์จนเคลื่อนไหวไม่ได้ก่อนเปิดทาง ให้ผีหัวขาดใช้เชือกเล่นงานลูกน้องของอิบารากิโดจิบาดเจ็บล้มตายไปเป็นจำนวน มาก

เคะโจโร – “ร่วมมือสองคนดีกว่าจริงๆไม่ใช่เหรอ ข้างหลังเจ้าก็มีแต่ข้านี่แหละ”
เคะโจโร – “เพราะงั้นเจ้าก็โจมตีไปข้างหน้า”
เคะโจโร – “พวกเราน่ะอ่อนแอ ถ้าอยู่คนเดียวนะ”

คำพูดของเคะโจโรทำให้ผีหัวขาดนึกถึงในอดีต ในตอนที่มีคนเคยพูดประโยคคล้ายๆกันเอาไว้

ในอดีตเพราะสมัยเป็นมนุษย์ ตัวเองและเพื่อนถูกปีศาจทรมานจนตาย ผีหัวขาดจึงกลายมาเป็นปีศาจเพื่อล้างแค้นด้วยการออกไล่ฆ่าปีศาจด้วยกัน

ความเดือดร้อนที่เกิดขึ้นเพราะผีหัวขาดทำให้ปีศาจในเอโดะนำเรื่องไปปรึกษารุ่นที่2 และขอให้รุ่นที่2ช่วยเหลือ ด้วยเหตุนั้นรุ่นที่2 พร้อมขบวนร้อยอสูร จึงมาจัดการกับผีหัวขาดจนอีกฝ่ายถูกไล่ต้อนจนมุม

รุ่นที่2 – “แข็งแกร่งดีนี่ เจ้าน่ะ แต่ว่าพอได้แล้วล่ะมั้ง…?”

ผีหัวขาดที่มีแผลถลอกปอกเปิกไปทั้งตัวมองหน้าปีศาจหนุ่มตรงหน้า

ผีหัวขาด – “อะไรน่ะ “ความเกรงขาม” เมื่อกี้ ไม่เคยเห็นเลย…”

รุ่นที่2 – “นี่เรียกว่า “มิวาสะ” เป็นความเกรงขามที่ผู้นำขบวนร้อยอสูรเท่านั้นที่จะใช้ได้”

(มิวาสะ- ดูตามตัวอักษรแปลว่า “ฝีมือ” / “ชั้นเชิง” ตรงนี้ขอทับศัพท์ รอเนชั่นแปลนะคะ)

รุ่นที่2 ถามผีหัวขาดว่าไม่คิดบ้างเหรอว่ามีพวกพ้องถึงแข็งแกร่งกว่า แต่ผีหัวขาดบอกว่ามีไปก็เกะกะเปล่าๆ ผู้ที่ปกป้องนะมีแต่ตัวถ่วงแข้งขา

ผีหัวขาด – “พวกพ้อง…เวลาสูญเสียไปก็มีแต่สิ้นหวังเปล่าๆ ข้าน่ะจะฆ่าขบวนร้อยอสูรของเจ้าด้วยตัวคนเดียวให้ดู”

รุ่นที่2ตอบว่า “….งั้นรึ” พลางทำท่าจะยกดาบขึ้นแต่ตอนนั้นเอง เคะโจโร หรือตามที่ผีหัวขาดเรียกว่า “คิโนะ” ก็ปรากฏตัวขึ้นในชุดโอยรันแล้ววิ่งไปขวางร้องขอชีวิตผีหัวขาดโดยจะยอมแลกกับชีวิตของตัวเอง

รุ่น ที่2 มองผีหัวขาด ที่พยายามไล่ปีศาจสาวที่ชื่อว่าคิโนะให้หลบไป แล้วก็เอ่ยขึ้นมา

อะไรกันน่ะ…ผีหัวขาดเองก็กำลังถูกปกป้องอยู่ไม่ใช่หรือไง”

ผีหัวขาดนิ่งอึ้งกับคำพูดนั้น

รุ่น ที่2 – “ฟังนะ ผีหัวขาด การยอมเสี่ยงชีวิตได้เพื่อเพื่อนพ้องคนสำคัญ… สิ่งที่ผู้หญิงคนนี้แสดงให้เห็นต่างหากคือความแข็งแกร่ง ความแข็งแกร่งของเจ้าคือการทำเป็นแข็งแกร่งเท่านั้น”

รุ่นที่2 เก็บดาบ แล้วหันหลังให้ทั้งคู่

“ผีหัวขาด การต่อสู้คนเดียวโดยไม่แบกรับภาระไว้บนบ่าเป็นสิ่งที่ใครก็ทำได้ แต่พวกเรากลุ่มนูระน่ะ…ต่อสู้เพื่อปกป้องเพื่อนพ้องคนสำคัญ ไม่คิดเหรอว่าแบบนั้นต่างหากถึงจะกินขาด?”

คำพูดของรุ่นที่2ทำให้ผีหัวขาดคิดได้ และยอมแลกจอกเหล้าสาบานกลายมาเป็นหนึ่่งในสมาชิกของกลุ่มนูระ….

ตัดกลับมาในเวลาปัจจุบัน เคะโจโรกำลังต่อสู้ด้วยผมของนางอยู่

หากคิดแม้แต่เพียงนิดเดียวว่าผมยาวเป็นประกายของเธอสวยหรือน่ากลัวนั่นก็จะเป็นช่องว่างให้ความเกรงขามของผีสาวผมยาวเข้าเล่นงาน ต่อให้ไฟหรือไฟฟ้าก็ผ่านกลุ่มผมนี้ไปไม่ได้ทำให้พวกยักษ์ลูกน้องของอิบารากิโดจิถึงกับสะอึก

อิบารากิโดจิ – “เฮ้ยๆ พวกแกน่ะเป็นยักษ์ไม่ใช่รึไง มัวแต่ทำอะไรให้ถูกมันหลอกตาเอา ผมแค่นี้ตัดเอาสิ”

ว่าแล้วดาบคู่ก็ถูกชักออกจากฝักพร้อมประกายสายฟ้าที่วิ่งไปทั่ว

“อนเดโกะ บาระ บุซึงิริบาซามิ” (ไม้กลองปีศาจ ดาบคู่ตัดพุทธะ)

ผมของเคะโจโรที่พุ่งเข้าหาอิบารากิโดจิถูกตัดขาดออกอย่างง่ายดายแต่ ณ วินาทีที่ดาบสายฟ้าคู่นั้นเงื้อขึ้นหมายจะฟันเข้าใส่เคะโจโร เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น

“ติดกับแล้ว”

ผืนทะเลหินปรากฏเป็นวงน้ำที่มีอิบารากิโดจิเป็นศูนย์กลางและนั่นแท้จริงแล้วก็คือเชือกของผีหัวขาด ที่ทอดตัวอยู่ใต้พื้นกรวดรอดักจับเหยื่ออยู่นั่นเอง

ผีหัวขาด – “เส้นเชือกสังหาร ระเซ็นจิน” (ใบมีดก้นหอย)

เชือกที่คมดุจใบมีดหมุนวนเป็นวงเข้าใส่อิบารากิโดจิ ซัดใส่อีกฝ่ายจนลอยละลิ่วก่อนล้มลง

ผีหัวขาด – “เคะโจโร ข้าน่ะจริงๆแล้วดูเหมือนข้าจะจิตตกง่าย เป็นปีศาจอ่อนแอนะ”
ผีหัวขาด – “ต้องให้เจ้ามาทำให้คิดได้อีกแล้ว ขอบคุณนะ”

ผีหัวขาดหันมายิ้มให้ ทำให้เคะโจโรหมดห่วงยิ้มออกมาอย่างโล่งใจ

เคะโจโร – “….คนบ้า”

แต่อิบารากิโดจิที่ถูกเล่นงานไปยังไม่สิ้นฤทธิ์ง่ายๆ แผ่นไม้ที่ปกปิดใบหน้าข้างหนึ่งแตกร้าวออกไม่รู้ว่านั่นจะนำไปสู่สิ่งใด….

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: