[Spoil] Nurarihyon no Mago – 101

Credit Text Spoil : แมวตัวร้าย
หน้าเปิด
อิบารากิโดจิบอกให้ผีหัวขาดบอกชื่อมา ผีหัวขาดนิ่งไปชั่วอึดใจก่อนบอกด้วยสายตาขวางว่า

“โทษที แต่กำลังอยู่ระหว่างเอา”ชื่อ”กลับมา…”

อิบารากิโดจิฟังแล้วชักมีน้ำโหจึงบอกว่าตัวเองมาที่นี่เพื่อจัดการกับผนึกแล้วก็ได้ิยินจากฮาโกโรโมะ กิตซึเนะว่าที่นี่เป็นวัดที่มีสวนอันงดงามที่จัดตามแบบเซ็นซึ่งเรียกว่าคาเระซันซุย(ศิลปะการจัดสวนที่ไม่มีธาตุน้ำ แต่จัดกรวดหินให้เป็นสัญลักษณ์ของทะเล,แม่น้ำ หรือทะเลสาบ) แต่พอมาถึงกลับมีกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งบนพื้นแปดเปื้อนไปด้วยเศษเนื้อไก่

อิบารากิ โดจิ – “ข้ากำลังอยากพูดอะไรน่ะเหรอ? ก็แกเล่นป้ายโคลนใส่หน้าอิบารากิโดจิผู้นี้ ข้าไม่ว่าอะไรหรอก…แต่จะฆ่าทิ้งซะเดี๋ยวนี้เลย”

อะไรบางอย่างที่ดูเหมือนพืชปีศาจโผล่ขึ้นมาจากเบื้องหลังอิบารากิโดจิ

อิบารากิ โดจิ – “ไปขอโทษในนรกโน่น ไอ้บัดซบ”

ผีหัวขาดตะลึงกับสิ่งที่เห็นและรีบใช้เชือกขึ้นมาป้องกันตนเอง

อิบารากิโดจิ – “หา? อะไรน่ะ? ไอ้เชือกนั่น”

ลูกน้องคนสำคัญของฮาโกโรโมะ กิตซึเนะวาดดาบเป็นวงกลม และทันทีที่ทำเช่นนั้นประกายสายฟ้าก็ส่องแสงแปลบปลาบตามวงดาบดูคล้ายกลองของยักษ์สายฟ้าที่มีรูปร่างเป็นวงล้อ

อิบารากิโดจิ – “ฮัทซึ  อนเดะโคะ (กลองยักษ์)”

ฮัทซึในรูปสายฟ้าของอิบารากิโดจิพุ่งเข้าโจมตีผีหัวขาดทันที เชือกอันเป็นอาวุธคู่กายที่ถูกใช้กันการโจมตีถึงกับขาดก่อนคุบินาชิจะล้มลงไปกับพื้น

อิบารากิโดจิ – “ได้ผลดีใช่ไหมล่ะ ลูกศรฟ้าคำรนของข้า…”

แต่ผีหัวขาดก็ยังไม่สิ้นฤทธิ์ง่ายๆ

คุบินาชิ – “เหอ….ไม่เห็นจะได้ผลตรงไหนเลย ปีศาจเกียวโต”

อิบารากิโดจิจึงบันดาลโทสะฟันเข้าใส่ผีหัวขาดด้วยดาบ แต่ร่างของผีหัวขาดแท้จริงกลับคือกลุ่มเชือกที่คุบินาชิใช้เป็นเหยื่อล่อ

ตัวจริงของคุบินาชิซ่อนอยู่ในหมู่ลูกน้องของอิบารากิโดจิ อาศัยจังหวะเผลอสะบัดเชือกเข้าใส่ หมายจะรัดคออิบารากิโดจิ แต่กลับถูกกงล้อสายฟ้ายิงเจ้าใส่ในระยะประชิด โชคดีที่ผมของเคะโจโรพุ่งเข้ามาคว้า ตัวผีหัวขาดดึงหลบไปได้อย่างเส้นยาแดงผ่าแปด

เคะโจโร – “โง่จริง ทำอะไรอยู่น่ะ ผีหัวขาด!!”

คุบินาชิ – “มาห้ามทำไม!”

เมื่อดื้อจนพูดไม่รู้ฟังเคะโจโรจึงตบเรียกสติผีหัวขาดไปหนึ่งฉาด

เคะโจโร – “มันน่าโกรธไหมล่ะ ถ้าข้าไม่หัามไว้ป่านนี้ตายไปแล้ว มัวแต่ท่ามากลุยคนเดียวจะไปชนะได้ยังไง!!”

คุบินาชิ – “อยู่เฉยๆเถอะ…ข้าน่ะเหมาะกับเรื่องแบบนี้ที่สุด จะเอาชนะพวกปีศาจเกียวโตด้วยวิธีของข้าให้ดู ข้าคนเดียวก็ทำได้!!”

ตบก็แล้วยังจะมีหน้าพูดแบบนี้ออกมาอีก คราวนี้เคะโจโรเลยเอาหัวโขกหน้าผากเรียกสติจนเลือดกระฉูด พลางตวาดแหวบอกไม่คิดเลยว่าผีหัวขาดจะบ้าได้ถึงขนาดนี้

เคะโจโร – “ก็เหมือนเมื่อก่อนสู้ร่วมกันสองคนก็ได้ไม่ใช่รึไง อย่ามาทำเป็นจะสู้คนเดียวนะ!! โจมตีคือเจ้า ส่วนป้องกันคือข้าแบบนี้ไม่ใช่รึไง ฝืนแบกรับทุกอย่างไว้คนเดียวน่ะเลิกเถอะ พวกเราเป็นเพื่อนพ้องกันไม่ใช่หรือไง”

ว่าแล้วเคะโจโรก็สะบัดเสื้อกิโมโนลงพร้อมลุย

เคะโจโร – “เอาล่ะๆ!! ลุยล่ะนะผีหัวขาด!! ลุยเข้ามาเลยสิเจ้าพวกยักษ์ หัวของพวกเจ้าน่ะจะได้ขาดแบบเจ้านี่ไงล่ะ!!”

เคะโจโรชี้ไปทางผีหัวขาด ที่ตอนนี้ได้แต่ “……” แบบเถียงไม่ออก…

อีกด้าน ซึราระที่ถูกจับเป็นตัวประกันของสึจิกุโมะก็ถูกมัดห้อยลงมาจากคานบนหลังคา

หนูสองตัวดมเลือดของซึราระที่หยดลงมาบนพื้น แต่พอทำแบบนั้นพวกมันก็กลายเป็นน้ำแข็งไปทันที….

ด้านหนึ่งของอาราม คิโดมารุกำลังคุยอยู่กับสึจิกุโมะ

คิดโดมารุบอกอีกฝ่ายว่าน่าจะจับซึราระส่งให้ฮาโกโรโมะ กิตซึเนะมากกว่า และนี่ก็ไม่ใช่เวลาจะมาเอ้อระเหยแต่สึจิกุโมะก็บอกว่าตอนนี้ดันมีเรื่องสนุกๆสุดๆเกิดขึ้นจึงช่วยไม่ได้ คิโดมารุจึงพูดเตือนสติถึง “ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่” ที่400 ปีก่อนทำไม่สำเร็จ

สึจิกุโมะ – “จริงสิ พูดถึง400 ปีก่อน…”

คิโดมารุ – “หืม?”

สึจิกุโมะ – “เท็นงูแห่งคุราะไปไหนซะล่ะ แล้วเจ้าเฒ่านั่นเป็นใคร? หรือระหว่างที่ข้าไม่อยู่ เจ้าเท็นงูแก่ตายไปซะแล้วล่ะ”

คิดโดมารุ – “……….เท็นงู? พูดถึงเรื่องอะไรอยู่น่ะ?”

สึจิกุโมะ – “หา?”

อีกด้านหนึ่งที่ำถ้ำใต้ปราสาทนิโจ….

โยสึซึเมะ อดีตลูกน้องของทามาซึกิ ปีศาจจากชิโกกุที่เคยคิดการใหญ่ ตอนนี้กำลังมอบ “ค้อนจอมมาร” ให้กับมินะโกโรชิจิโซ

มินะโกโรชิจิโซ – “โอ้ นี่แหละ นี่แหละ ทั้งหมดเป็นไปอย่างดีตามแผน”

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: