[Spoil] Hayate no Gotoku! – 266 [สุดท้ายกลายเป็นรอยยิ้ม]

Credit Text Spoil : น้ำมะนาว4-0

หน้าเปิด
อายุมุ – ว๊ายเย็นจัง
อิซึมิ – นี่แน่ะๆ
อายุมุ – ว๊าย สนุกจัง
นางิ – ทำไมยังต้องแวะมาที่มิโคนอสอีกล่ะ
ซาคุยะ – ช่วยไม่ได้นี่ เครื่องบินเจทส่วนตัวของปู่มิคาโดะจอดอยู่ที่นี่นี่นา
ริสะ – ไม่นึกว่าขากลับนี่จะได้ขึ้นเครื่องเจทส่วนตัวกลับพร้อมทุกคนนะนี่
อิซึมิ – ยอดเลยเนอะ
มิกิ – ว่าแต่คุณไอกะไม่อยู่นี่นา
ริสะ – อ๋อ ฉันชวนแล้วนะ

ริสะบอกว่าไอกะติดธุระเลยไม่ได้กลับด้วยกัน ขณะที่ไอกะอยู่ที่ซากปราสาทของอาเทน่า ฮายาเตะยืนคุยกับฮินางิคุ ขอบคุณที่เธอช่วยเขาไว้หลายอย่างง ฮินางิคุบอกว่าไม่เป็นไรและถามว่าหลังจากนั้นเป็นยังไงบ้าง(กับอาเทน่า) ฮายาเตะตอบว่า “ผมถูกทิ้งแล้วครับ”
ฮายาเตะ – ปล่อยให้เธอรอตั้ง 10 ปี เธอเลยไม่ได้รักผมแล้ว
ฮินางิคุ – เอ่อ งั้นเหรอ
มาเรีย – ฮายาเตะคุงมาช่วยจัดของขากลับหน่อยสิคะ
ฮายาเตะ – อ๊ะ ครับ ไปเดี๋ยวนี้แหละครับ
ฮายาเตะ – งั้นไว้เจอกันบนเครื่องบินนะครับ คุณฮินางิคุ
ฮินางิคุ – อะ อะไรกันอีกล่ะ โธ่
นางิกับอิสึมิก่อทรายเป็นหัวกันดัมยูนิคอน นางิบ่นว่าต้องรอไปถึงไหนเล่นจนเบื่อแล้ว ซาคุยะบอกว่าพูดแบบนี้กลางสถานที่ท่องเที่ยวมีชื่อได้ไงเดี๋ยวได้เจอเรื่อง นางิบอกว่าจะให้เจออะไรก็มาเลยเถอะ
ซาคุยะ – นี่ไงเป็นเรื่องจนได้
นางิ – อ๊า หมวกของฉัน เอาคืนมานะนกบ้า หมวกใบนั้นสำคัญมากนะ
ซาคุยะ – โวยวายจนถึงหยดสุดท้ายเลย
อิสึมิ – เดสทรอย(โหมด กันดัมยูนิคอน)
ซาคุยะ – แล้วนั่น เธอจะเอาจริงไปทำไมน่ะ
นางิที่ไล่ตามนกขว้างหินใส่จนนกยอมปล่อยหมวกและตกลงมาที่อาเทน่าพอดี
อาเทน่าคืนหมวกให้นางิ นางิขอบคุณ อาเทน่าตอบว่าคนที่ต้องขอบคุณควรจะเป็นตัวเธอเอง “ขอบคุณมาก ครั้งนี้ขอคืนให้เธอ แต่ว่าคราวหน้ายังไม่แน่หรอกนะ” และมอบกล่องใส่แหวนให้นางิอีกกล่อง พอดีกับมาเรียมาตามนางิ แต่พอนางิหันกลับไปอาเทน่าก็ไม่อยู่แล้ว มาเรียสงสัยว่าใส่อะไรไว้แต่นางิพอเปิดดู
นางิ – กล่องเปล่า?
มาคิน่า – เฮ่อ แฮมเบอเกอร์ อร่อยจังเลย
อาเทน่า – กลับมาแล้วล่ะ มาคิน่า
มา คิน่า – โอ๊ะ อาเทน่า เสร็จธุระแล้วเหรอ?
อาเทน่า – อื้อ แล้วเธอล่ะอิ่มเหรอยัง
มาคิน่า – อืม แมคที่กรีซก็อร่อยอยู่หรอกนะ แต่ผมว่ามอส(เบอเกอร์)ที่ญี่ปุ่นอร่อยกว่า
อาเทน่า – งั้นก็ช่วยไม่ได้นะ ยังงี้ก็ต้องกลับญี่ปุ่นซะแล้วสิ
บนเครื่องบินขากลับนางิถามฮายาเตะว่ามาเที่ยวคราวนี้สนุกมั้ย ฮายาเตะตอบว่าสนุกจนลืมซื้อของฝากให้คุณเคลาส์เลยครับ
ตอนที่ 266 [สุดท้ายกลายเป็นรอยยิ้ม] ที่ญี่ปุ่นวันหยุดโกลเดนวีควันสุดท้าย จิฮารุมาเดินงานอิเวนท์เพราะไม่มีอะไรทำหาข้ออ้างให้ตัวเองว่ามาค้นหานักเขียนพรสวรรค์หน้าใหม่และหยิบโดจินเล่มหนึ่งขึ้นมาดู
จิฮารุ – เอ่อ คือเล่มนี้
??? – ค่ะๆ ฉันเป็นคนเขียนเองค่ะ นั่นเป็นโดจินเล่มแรกที่ฉันเขียน และคุณก็เป็นลูกค้าคนแรก เพราะงั้น เอ่อ คือ
จิฮารุ – ถ้างั้นขอซื้อเล่มนึงค่ะ
และแล้ว
??? – ค่ะ 300เยนค่ะ
วันต่อไปก็เริ่มขึ้น จิฮารุได้พบ”นักเขียนหน้าใหม่ผู้เป็นที่คาดหวัง”ในวันหยุดวันสุดท้าย บทใหม่ที่รอฮายาเตะกับคุณหนูกลับมาพบเจอ แต่สัปดาห์หน้าเป็นตอนพิเศษครับ
จบตอน

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. ชอบคุณมากๆเลย เนื้อเรื่องเกี่ยวกับอาตันนี่ทำซึ้งดีจัง

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: