[Spoil] Nurarihyon no Mago – 100

Credit Text Spoil : แมวตัวร้า่ย

คุบินาชิบุกตะลุยไปยังผนึกที่7 ฮาชิระริคิว* แล้วลงมือสังหารปีศาจตัวแล้วตัวเล่าด้วยมือตัวเองเพียงคนเดียว

(*แผลงมาจาก คัทซึระ ริคิว – คัทซึระอิมพิเรียลวิลล่า ถือเป็นสถาปัตยกรรมที่มีความสำคัญเป็นอันมากของญี่ปุ่น ขึ้นชื่อด้านความสวยงามของสวนญี่ปุ่นและตัวอาคารอยู่ภายใต้การดูแลของImperial Household Agency)

อีกด้าน ฮาโกโรโมะกิตซึเนะที่เข้าครอบครองปราสาทนิโจได้สำเร็จก็ทำลายผนึก ก่อให้เกิดม่านควันม้วนตัวปกคลุมตัวปราสาทเอาไว้สร้างความแตกตื่นให้องเมียวจิตระกูลเคย์คะอินเป็นอันมาก หนึ่งในองเมีย วจิที่เดินออกมาดูเหตุการณ์ก็คืออาคิฟุสะ ที่ยังมีผ้าพันแผลพันหัวและตัวอยู่

อาคิฟุสะ – “นั่น…ปราสาทนิโจ…ผนึกสุดท้ายคลายออกซะแล้วเหรอ…ไม่มีเวลาแล้ว”

ในเวลาเดียวกันฮาโกโรโมะกิตซึเนะที่ยืนอยู่ในบ่อน้ำนูเอะ งะ อิเขะ ก็กำลังดูดกลืนกินเครื่องในของหญิงสาวผ่านการจูบ

ศพของหญิงสาวผู้โชคร้ายจมลงในบ่อน้ำสีดำทมิฬ แต่นั่นก็ยังไม่พอสำหรับปีศาจจิ้งจอก นางจึงสั่งให้บรรดาลูกน้องออกไปตามล่าหาเครื่องในสดมาให้อีก

ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “เอาพลังมาให้ข้า ทาสรับใช้ทั้งหลายเอ๋ย…เอาพลังที่จะให้กำเนิดนูเอะมาให้ข้า…!!”

หลังจากลูกน้องทั้งหลายกระจายตัวกันออกไปตามล่าหาตับสดมาให้ผู้เป็นนาย เหลือเพียงมินะโกโรชิจิโซ ลูกน้องของปีศาจผู้เฒ่าก็เข้ามารายงานว่าถัดจากผนึกที่8 ผนึกที่7ก็ถูกเล่นงานตามไปด้วยแล้ว

“โหดร้าย…”

“สวนญี่ปุ่นอย่างกับภาพบรรยายนรกแน่ะ”

“มีก็อตซิลล่ามาอาละวาดแถวนี้หรือไงเนี่ย…”

ปีศาจตัวเล็กตัวน้อยของฝ่าย นูระพูดขึ้น

ด้านกลุ่มนูระก็มาถึงยังผนึกที่7 ฮาชิระริคิว และสิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือศพของปีศาจฝ่ายฮาโกโรโมะกิตซึเนะที่เรียงรายอยู่อย่างน่าสยดสยองไม่ต่างกับภาพวาดบรรยายความโหดร้ายของนรกภูมิ

ฮิเดโมโตะ – “รู้สึกได้ถึงความโกรธแค้นอันรุนแรงเลยนะ พวกปีศาจแข็งแกร่งทำถึงขนาดนี้นี่มัน…”

คุโรตะโบสำรวจรอยบาดแผลที่เกิดจากเชือกแล้วจึงพูดออกมา

คุโรตะโบ – “……ฝีมือผีหัวขาด”

ทุกคนตกใจที่ได้ยินคุโรตะโบพูดออกมาอย่างนั้น

คุโรตะโบ – “เจ้านั่น…โกรธจนลืมตัวไปแล้วงั้นรึ…”

กัปปะ – “คุโร  แบบนี้ไม่แย่เอาเหรอ? ถ้าปล่อยเจ้าผีหัวขาดไว้แบบนี้น่ะ”

คุโรตะโบ – “……นั่นสินะ รีบกันเถอะ”

ฮิเดโมโตะ(คิด) – ‘ดูเหมือนจะมีตัวเอ้อยู่ในกลุ่มด้วยน้า ท่าทางคงเข้ากลุ่มนูระหลังข้าตายแล้วล่ะมั้ง’

ฮิเดโมโตะมองคุโรตะโบกับกัปปะแล้วนึกอยู่ในใจ ‘ทำไมเจ้าพวกนี้ถึงยอมติดตามคนอายุน้อยอย่างงั้นนะ ต้องทำตามภาระหน้าที่อะไรอยู่รึเปล่านะ’

แต่พอคิดแบบนั้นดวงตาของฮิเดโมโตะก็ขยับยิ้ม ‘กลุ่มนูระเนี่ย 400ปีผ่านไปก็ยังน่าสนใจเหมือนเดิมเลยน้า…’

อีกด้านทางวัดริวเอ็นจิอันเป็นที่ตั้งของผนึกที่6

ปีศาจกลุ่มอมโมระ ลูกน้องฮาโกโรโมะกิตซึเนะกลายร่างเป็นครูหลอกลูกศิษย์ให้มาทัศนศึกษาในเวลากลางคืน แต่แท้ที่จริงเป็นการเรียกตัวมาเพื่อจะนำเครื่องในของเด็กเหล่านั้นไปให้ปีศาจจิ้งจอกผู้เป็นนาย

พวกมันกลายร่างกลับเป็นปีศาจและย่างสามขุมเข้าหาเด็กๆ แต่ทันใดนั้นผีหัวขาดก็กระโดดลงมาจากคานด้านบนห้องแล้วจู่โจมใส่พวกปีศาจที่มีรูปร่างเป็นนกซึ่งมีตาอยู่รอบตัว

คุบินาชิ – “พวกแกคือปีศาจของวัดนี้สินะ”

ว่าแล้วผีหัวขาดก็ตวัดเชือกบั่นร่างของปีศาจเหล่านั้นเป็นชิ้นๆต่อหน้าเคะโจโรที่มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างเป็นห่วงเพราะตอนนี้คุบินาชิกำลังกลับไปเป็นเหมือนสมัยก่อนพบกับรุ่นที่2

เคะโจโร(คิด) – ‘ผีหัวขาดบ้า ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็เจ้าจะกลับไปเป็นตัวเองสมัยก่อนนั้นนะ’

คุบินาชิ – “เคะโจโร ไปกันเถอะ”

คุบินาชิบอกพร้อมหันหลังออกเดิน เคะโจโรเห็นว่าปล่อยให้ไปแบบนี้ไม่ได้จึงร้องเรียกหมายจะห้ามผีหัวขาด แต่จู่ๆการโจมตีอันรุนแรงจากด้านข้างก็เข้ามาขวางระหว่างทั้งคู่ไว้

อิบารากิโดจิ – “ข้าได้กลิ่นเลือด”
อิบารากิโดจิ – “กลิ่นเหล็กของดาบที่คาวคลุ้งด้วยเลือดเหม็นไปหมดดด”

ดวงตาของยักษ์ร้ายเหลือบลงมาจดจ้องคุบินาชิ

อิบารากิโดจิ – “เฮ้ย เจ้าตรงนั้นน่ะ กลิ่นของแกนั่นแหละ”

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: