[Spoil] XXXHolic – 204

ต่อจากตอนที่แล้ว วาตานุกิก็เอาแหวนให้โดเมกิเป็นของขวัญวันเกิด แต่พอโดเมกิรับมาแล้วนั้นก็เล่นมุขทันที

โดเมกิ: เล็กไปนา (ใส่ไม่ได้)
วาตานุกิ: ยัดลงไปให้สุดแรงก็น่าจะได้ไม่ใช่เรอะแก

แต่วาตานุกิก็บอกต่อว่าจริงๆนั้นคือปลอกสวมนิ้ว นอกจากนั้นมันก็มีวิธีใช้บางอย่างด้วย

พอวาตานุกิพูดเสร็จและกำลังพ่นควันอยู่ ควันที่กำลังลอยไปที่กำแพงที่ดูเหมือนไม่มีอะไรแต่โดเมกิก็รู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างเหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ตรงที่ควันลอยอยู่ และทันใดนั้นเองสิ่งนั้นก็ปรากฎตัวเป็นสิ่งลึกลับที่ดูไม่พรึงประสงค์

วาตานุกิก็เลยบอกว่าเป็นอะไรสักอย่างที่ก่อตัวอยู่นอกร้านแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไรแต่ก็เป็นวิญญาณที่ใหญ่แต่ก็แทบไม่เคลื่อนไหว โดเมกิก็เลยถามว่ามันอยู่ตรงนั้นมาตลอดเลยเหรอ วาตานุกิก็บอกว่าเป็นบางครั้ง

แล้ววาตานุกิก็บอกให้โดเมกิลองสวมที่นิ้วชี้ดูแต่โดเมกิก็บอกว่ามันคับไปแต่วาตานุกิก็บอกว่าให้ลองดู พอโดเมกิลองก็สามารถสวมที่นิ้วชี้ได้จริงๆและตอนนั้นเองก็มีธนูปรากฎในมือของโดเมกิ

จากนั้นวาตานุกิก็ทำอะไรบางอย่างเหมือนเปิดรูเล็กๆที่บาเรียกำแพงที่ป้องกันอยู่จนบางส่วนของสิ่งนั้นเล็ดลอดเข้ามาได้และตรงเข้าเล่นงานวาตานุกิ โดเมกิที่เห็นวาตานุกิกำลังเป็นอันตตรายจึงง้างคันธนูแบบไร้ลูกศร แต่ทันใดนั้นก็เหมือนมีกลุ่มควันที่ก่อรูปร่างเป็นลูกศรที่ธนูของโดเมกิ และพอโดเมกิยิงพลังของลูกศรนั้นก็ตรงเข้าจัดการสิ่งนั้นหายไปทันที

โดเมกิที่ถามว่าธนูนี้คืออะไร วาตานุกิก็บอกว่าเป็นเครื่องมือเพื่อชำระความบริสุทธิ์ที่ทำจากไม้ของต้นพีชและพลังของมันจะปรากฎตามพลังของผู้ที่สวมใส่ ซึ่งสำหรับโดเมกิก็คือรูปธนูเองและตอนนั้นเองที่วาตานุกิก็เริ่มทำให้บาเรียของร้านกลับเป็นเหมือนเดิม แต่โดเมกิก็ดูออกว่าวาตานุกิเองที่สร้างวิญญาณนั้นและระงับบาเรียของร้าน โดเมกิก็เลยบอกว่าไม่ใช่สิ่งที่วาตานุกิควรทำเลย แต่วาตานุกิก็บอกว่าทำให้เป็นอย่างเดิมแล้ว

โดเมกิก็ถามว่าปลอกนิ้วนี้เป็นของในคลังสมบัติเหรอแต่วาตานุกิบอกไม่ใช่เพราะของในคลังนั้นไม่ใช่ของๆเขา แต่เป็นสิ่งตอบแทนจากงานของสาวแมงมุม แต่สาวแมงมุมก็บอกว่าการแลกเปลี่ยนไข่มุกสีเลือดกับปลอกนิ้วนี้มันไม่เท่าเทียม เพราะงั้นวาตานุกิก็เลยให้เลือดของตัวเองกับสาวแมงมุมไป และเมื่อรวมกับตาขวาด้วยแล้วก็ทำให้การแลกเปลี่ยนเท่าเทียม ถึงโดเมกิจะมองไม่เห็นแต่ก็สามารถรู้สึกได้ถึงบรรยากาศของพวกสิ่งลี้ลับ และชำระล้างด้วยธนูด้วยแต่ก็ไม่สามารถคงมันไว้ได้ตลอด แต่เมื่อถึงจุดขอบเขตที่โดเมกิจะอดทนได้โดเมกิถึงจะยิง

หรือก็คือเมื่ออยู่ในอันตรายเท่านั้นโดเมกิถึงจะยิงได้โดยไร้ความลังเล ไม่มีอะไรมากกว่านั้น

โดเมกิ: แม้จะเป็นนายงั้นเหรอ
วาตานุกิ: ถ้าเป็นฉัน ….จะยิ่งกว่านั้นอีก

แล้ววาตานุกิก็เก็บแว่นที่แตกขึ้นมาและบอกกับโดเมกิว่าข้างนอกมันหนาวถ้าโดเมกิดื่มเสร็จก็ทำความสะอาดแล้วไปอาบน้ำซะ แต่ถ้ายังจะดื่มต่อก็ให้ไปดื่มต่อที่ห้องตัวเอง แล้ววาตานุกิก็ไป

โดเมกิ: เรา …คงต้องเลือกสินะ

ด้านวาตานุกิก็มาที่คลังสมบัติเพื่อจะเอาแว่นที่แตกมาเก็บไว้ที่นี่เพราะแว่นนี้เป็นแว่นที่เชารันเก็บมาให้จึงมีความสำคัญ แต่ตอนนั้นเองที่วาตานุกิก็รับรู้ถึงของบางสิ่งนั้นคือกล่องๆหนึ่ง วาตานุกิก็เลยคิดว่าจะเก็บแว่นที่แตกไว้ที่กล่องๆนี้ แต่พอเปิดกล่องก็พบแว่นอีกอันอยู่ภายในที่วางอยู่บนสัญลักษณ์เวทของโคลว และวาตานุกิก็ยังรู้สึกว่ามันก็กำลังรอวาตานุกิอยู่ด้วย

วาตานุกิจึงหยิบขึ้นมาลองสวมดูและเห็นว่าเหมาะกับเขาและไม่รู้สึกถึงความมุ่งร้ายตรงกันข้ามกลับเหมือนมันแว่นตานี้จะปกป้องเขามากกว่า

และตอนนั้นเองที่วาตานุกิก็สังเกตเห็นวงเวทของยูโกะที่ใต้ฝากล่อง วาตานุกิจึงรู้ทันทีว่ายูโกะรู้อยู่ก่อนแล้วว่าแว่นตาของเขาต้องแตกและรู้ว่าวาตานุกิต้องเปิดกล่องนี้อย่างแน่นอน วาตานุกิจึงวางแว่นเดิมที่แตกลงในกล่องแทน

วาตานุกิ: ความบังเอิญไม่มีในโลก จะมีก็แต่พรหมลิขิต
วาตานุกิ: ….ใช่ไหมครับ คุณยูโกะ

จบตอน

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. ในภาพเป็นวงเวทของโคลว์ รีดนิของยูโกะเป็นอีกลายนิและรู้สึกว่า
    แว่นนั้นจะเป็นอันเดี่ยวกับของโคลว์ รีดน่ะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: