[Spoil] XXXHolic – 202

ต่อจากตอนที่แล้ว สาวแมงมุมก็ถามวาตานุกิว่าไม่เล่นชามิเซนแล้วเหรอเพราะตอนที่มายังเห็นวาตานุกิเล่น วาตานุกิก็เลยบอกว่าอยู่ในคลังสมบัติจะไปเอามาแต่สาวแมงมุมก็บอกว่าชามิเซนนั้นอยู่ในห้องนี้แล้วพร้อมกับชี้ให้วาตานุกิดู วาตานุกิก็เลยงงว่าอยู่ในห้องนี้ได้ยังไง สาวแมงมุมก็เลยบอกว่าวาตานุกิก็ยังมีเรื่องสนุกให้ดูอยู่เหมือนกัน

ในคืนนั้นวาตานุกิที่กำลังเล่นชามิเซนอยู่ฮารุกะก็มาคุยกับวาตานุกิๆก็เลยบอกว่าเขาเองก็พึ่งมาเมื่อครู่นี้เองเพราะโมโคน่ากับจิ้งจอกกระบอกเล่นดื่มเหล้าชั้นกันไปถึง 10 ขวด วาตานุกิก็รู้ว่างูจะขอทองแดงแต่กับแมงมุมแล้วไม่ใช่แบบนั้น เพราะเหตุนี้วาตานุกิก็เลยวุ่นกับกับแกล้มจนถึงเมื่อครู่ตามที่ฮารุกะเดา

แล้ววาตานุกิก็พูดเรื่องที่เล่นชามิเซนด้วยว่าทั้งๆที่เขาเล่นได้สองเพลงแต่โมโคน่าก็จะยังขอเพลงแนวเอ็นกะ(เพลงลูกทุ่งญี่ปุ่น)หรือเพลงอนิเมะก็เลยทำให้วาตานุกิเหนื่อยใจ นอกจากนั้นวาตานุกิก็ยังบอกว่าสาวแมงมุมบอกว่าเขาไม่จำเป็นต้องใส่แว่นแล้ว ฮารุกะก็เห็นด้วยแบบนั้นเพราะตาซ้ายของวาตานุกิไม่ได้เห็นด้วยการมองเห็นจริงๆ วาตานุกิก็บอกว่าเขาเองก็ลืมเอาออกบ่อยเหมือนกันและดูเหมือนว่าใส่หรือไม่ใส่ก็เหมือนกัน

แล้ววาตานุกิก็พูดเรื่องลูกค้าคนหนึ่ง(ลูกค้าที่ขอให้วาตานุกิสอนทำอาหาร)ที่ทั้งๆที่ก่อนยูโกะจะหายไปแต่เธอก็บอกว่าไม่รู้จักยูโกะ และถึงวาตานุกิจะเคยชินกับเรื่องแปลกๆในร้านแล้วแต่วาตานุกิก็ยังรู้สึกกลัวอยู่

และวาตานุกิก็บอกว่าเขาเข้าใจที่สาวพิรุณบอกแล้วที่ว่า “การมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองมันเป็นไปไม่ได้” ทั้งเรื่องที่วาตานุกิจำไม่ได้ถึงเรื่องพ่อแม่ของตัวเอง เรื่องในอดีตมากมายเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า และวาตานุกิก็กลัวมากๆที่ตนเองอาจจะลืมเรื่องของยูโกะไปก็ได้ ลืมทุกสิ่งจนไม่รู้สึกถึงอีกเลย เพราะแบบนี้วาตานุกิก็เลยกลัวเอามากๆ

ฮารุกะจึงบอกว่ายังไงวาตานุกิก็รู้ถึงสิ่งต่างๆของผู้คนเหล่านั้นและฮารุกะก็บอกตราบเท่าที่รู้สึกได้มากเท่าที่จะมากได้ก็จะไม่ลืม และถึงจะลืมก็จะสามารถนึกขึ้นมาได้อีก แต่วาตานุกิก็บอกว่าเขาไม่ถนัดเรื่องแบบนั้น ฮารุกะก็บอกว่าวาตานุกิในตอนนี้ยังสูบยาสูบได้เลยเพราะงั้นเมื่อเวลาผ่านไปวาตานุกิก็จะชินเอง และนั้นก็จะช่วยลดอิทธิพลของความเปลี่ยนแปลงรอบๆตัววาตานุกิได้เอง

และฮารุกะก็บอกว่าการที่วาตานุกิหยุดเวลาของตัวเองและมาอยู่ตัวคนเดียวในร้านเพื่อเก็บพลังที่กำลังเพิ่มพูนจนหยุดไม่ได้ ดังนั้นวาตานุกิก็เลยสามารถใช้พลังที่จะช่วยโดเมกิกับโคฮาเนะที่อยู่ข้างๆวาตานุกิได้แม้จะเพียงเล็กน้อย และก็ยังช่วยให้ผู้คนสมปรารถนา…

ฮารุกะ: เธอจึงอยู่ที่นี่ตลอดกาล นั้นคือสิ่งที่เธอเลือกเองไม่ใช่เหรอ
วาตานุกิ: …ครับ

แล้วฮารุกะก็พูดถึงสิ่งที่ดูวาตานุกิจะถนัดกว่าเรื่องความปรารถนาหรือยาสูบซึ่งก็คือเรื่องชามิเซนแต่วาตานุกิก็บอกว่าเปล่าถนัดเพราะก็เล่นได้แค่ 2 เพลงเองแต่ฮารุกะก็บอกว่าเพียงพอแล้วสำหรับจะเป็นการเป็นสิ่งล่อใจ เจอแซวแบบนี้วาตานุกิก็เลยบอกว่าฮารุกะพูดเหมือนคนขายก้านยาสูบไม่มีผิด แต่สำหรับฮารุกะก็คิดว่าฝีมือชามิเซนของวาตานุกินั้นเพราะจริงๆแต่วาตานุกิก็คิดว่าตัวเองก็ไม่ได้เล่นเก่งอะไรขนาดนั้น

ฮารุกะก็บอกว่าดูเหมือนชามิเซนนี้จะชอบวาตานุกิเพราะชามิเซนนี้ดูเหมือนจะไม่ยอมให้คนอื่นเล่นมันเลย วาตานุกิก็เลยบอกแถมมันยังกลับมาจากคลังสมบัติเองเหมือนมันอยากจะไปไหนมาไหนตามใจชอบด้วย ฮารุกะก็เลยบอกว่าเพราะแมวเป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบไปไหนมาไหนตามใจอยู่แล้ว

แล้ววาตานุกิก็ดีดเพลงหนึ่งที่บอกว่าชามิเซนสอนเพลงนี้กับเขาเอง ฮารุกะก็เลยบอกว่าวาตานุกิก็ทันสมัยเหมือนกันแต่วาตานุกิก็บอกว่านั้นเป็นสิ่งที่เขารู้อยู่แล้ว

จากนั้นฮารุกะก็ร้องเพลงที่วาตานุกิเล่นกันเพียง 2 คน

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: