[Spoil] Nurarihyon no Mago – 97

Credit Text Spoil : แมวตัวร้าย
เปิดฉากมาในคืนวันพระจันทร์เต็มดวง ริคุโอะในวัยเด็กกำลังยืนมองเด็กหญิงในชุดเสื้อกระโปรงสีดำซึ่งนั่นก็คือฮาโกโรโมะกิตซึเนะนั่นเอง

ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “อะไรกัน มี “หลาน” ด้วยเหรอเนี่ย”
ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “ไม่ใช่ว่าสาปเอาไว้ไม่ให้สามารถมี “ลูก”ได้หรอกเหรอ?”

ปีศาจจิ้งจอกที่กลับมาเกิดใหม่ในร่างเด็กหญิงหันไปมองรุ่นที่2 ที่จมกองเลือดแล้วพูดต่อเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง

ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ- “อ้อ แต่งงานกับมนุษย์อีกแล้วงั้นรึ…ไม่ได้ดั่งใจเลย…สายเลือดที่อ่านทางไม่ออกเนี่ย”
ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “…หลาน…ของนูราริเฮียงงั้นรึ..”
ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “ถึงอย่างนั้น คำสาปของจิ้งจอกก็ไม่หายไปหรอกนะ” ฮาโกโรโมะกิตซึเนะใช้มือเปื้อนเลือดแตะหน้าริคุโอะ
ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ – “ไม่ว่ายังไง ก็จะทำให้สายเลือดสิ้นสุด เลือดที่น่าเกลียดชังของนูราริเฮียง….”

รุ่นที่สอง – “ริคุโอะ หนีไป!!”

รุ่นที่สองเข้ามาขวางริคุโอะเห็นภาพพ่อถูกแทงจนเลือดสาดกระเด็นแต่ก็หันหลังวิ่งไปตามที่พ่อบอก

ฮาโกโรโมะกิตซึเนะ(?)- “หนีไป ริคุโอะ…หนีไป….หนีไปจากความมืด….”

ริคุโอะหันมามองเด็กหญิงในชุดสีดำยังไม่เข้าใจนักว่าใครกันเป็นผู้แทงพ่อของตัวเอง พอวิ่งไปได้ซักพักก็เห็นแม่ยืนร้องไห้อยู่หน้าหลุมศพ….ใครกันที่ทำให้แม่ต้องเศร้าใจแบบนี้

ตอนนั้นเองที่เงาของสึจิกุโมะปรากฏขึ้นด้านหลังริคุโอะ นายน้อยกลายร่างเป็นร่างปีศาจพุ่งเข้าหาสึจิกุโมะทันทีแต่คมดาบกลับเอื้อมไปไม่ถึงตัวสึจิกุโมะเสียด้วยซ้ำ ขณะที่กำลังตกตะลึงอยู่นั่นเองร่างของริคุโอะก็กลายเป็นกลีบซากุระ

ริคุโอะ – “ทำไมล่ะ ทำไมถึงเอื้อมไม่ถึง ทำไม…ทำไมกันล่ะ!?”

ริคุโอะสะดุ้งตื่น…

ที่แท้ทั้งหมดก็เป็นเพียงแค่ฝัน ริคุโอะหันไปและพบกับกิวคิที่คุกเข่าอยู่ข้างๆมองจากสภาพรอบๆตัวดูเหมือนริคุโอะจะอยู่ในวัดแห่งหนึ่ง

พอริคุโอะถามว่าที่นี่ที่ไหนแล้วเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง กิวคิก็บอกว่าตนเองเป็นคนพาริคุโอะมาที่นี่ แต่ริคุโอะพอลุกขึ้นได้ก็บอกว่าจะออกไปจัดการกับสึจิกุโมะเพื่อช่วยซึราระ ยังไม่ทันจะได้ก้าวออกไปดั่งใจคิด กิวคิก็ปล่อยความเกรงขามมหาศาลออกมากดดันจนริคุโอะต้องรีบกระโดดหลบ

กิวคิ- “เจ้าตอนนี้น่ะไม่ไหวหรอก”
กิวคิ- “ถ้าถูกคนในขบวนร้อยอสูรกดดันเอาได้แบบนี้น่ะ”

กิวคิชักดาบออกจากฝักพร้อมความเกรงขามที่แผ่ออกมารอบตัวจนริคุโอะยังตกตะลึง

กิวคิ- “คนที่สืบทอดกลุ่มนูระจะแพ้ไม่ได้”

ว่าแล้วกิวคิก็วาดดาบในมือเข้าใส่ริคุโอะถึงแม้จะรับได้แต่แรงปะทะก็ส่งให้ริคุโอะกลิ้งหลุนๆไปกับพื้น…

กิวคิบอกว่าริคุโอะอาจจะเข้าใจตัวตนของตัวเองมากขึ้นหลังกลับจากโทโนะแต่คุณลักษณะของปีศาจนูราริเฮียงก็มีแค่ตัดขาดความเกรงขาม ทำให้ศัตรูมองไม่เห็นจนเข้าประชิดตัวได้เท่านั้น ว่าแล้วกิวคิก็แสดงพลังให้ริคุโอะดูด้วยการฟันฉับเดียวก็ทำให้รูปหล่อเหล็กขาดเป็นชิ้นๆ

กิวคิ- “ริคุโอะ ไม่กี่เดือนมานี่เจ้าเก่งขึ้นก็จริง แต่ที่เกียวโตแค่นั้นมันยังไม่พอ”

เพื่อที่จะให้คมดาบของตัวริคุโอะเอื้อมไปฟาดฟันถึงตัวศัตรูได้ กิวคิบอกว่าริคุโอะมีเรื่องที่จำเป็นต้องทำ2อย่าง ถ้าหากไม่มีเวลาก็ต้องทำให้ได้ใน 3 วัน ระหว่างนั้นริคุโอะต้องแข็งแกร่งกว่าตัวเองที่เป็นนูราริเฮียงขึ้นมาให้ได้

ริคุโอะ- “……แข็งแกร่งกว่าตัวเอง….? มันหมายความว่ายังไงกัน!?”

ริคุโอะยังสับสนกับคำพูดของกิวคิแต่ก็มีเสียงหนึ่งพูดขึ้น

เท็นงูแห่งอาราชิยามะ – “กิวคิ ถ้าพูดไม่เข้าใจก็มีแต่ต้องลงมือสู้จริงเท่านั้นแหละ”

กิวคิ- “นั่นสินะ…ริคุโอะเอ๋ย จงชักดาบออกมาแล้วสำเร็จ “วิชา” ที่เหมาะสมกับผู้นำร้อยอสูรให้ได้ภายใน3วันซะ…”

ริคุโอะมองกิวคิ…คำว่า “วิชา” ยังก้องอยู่ในห้วงความคิดก่อนจะถามออกมาจริงๆ

ริคุโอะ- “วิชา… !? “วิชา” มันคืออะไรน่ะ กิวคิ!?”

แต่ที่ตอบกลับมาไม่ใช่คำพูดหากเป็นคมดาบของกิวคิที่ร้ายกาจจนกำแพงไม้ของอารามที่อยู่เบื้องหลังริคุโอะพังยับเยิน ริคุโอะหลบได้อย่างหวุดหวิดและตั้งท่าจะชักดาบออกมา

กิวคิ- “ชักดาบออกมาริคุโอะ”

ริคุโอะตกตะลึงกับกิวคิที่ต่างกับตอนที่สู้กันคราวก่อนราวกับคนละคน….

“จงก้าวข้ามตัว เจ้าเองให้ได้สิ ริคุโอะ!!”

จบตอน

มีการตอบกลับหนึ่งครั้ง

  1. *แก้ไข*

    “เท็นงูแห่งอาราชิยามะ” ที่ถูกต้องต้องเป็น “เท็นงูแห่งภูเขาคุรามะ”

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: