[Spoil] Gintama – 297

หน้าเปิด

เปิดตอน ณ บาร์แห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยวายร้าย ก็มีคนๆหนึ่งที่ถามเจ้าของร้านถึงชายผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในคาบุกิโจ เจ้าของร้านที่เห็นว่าคนๆนี้คงมายกระดับตัวเองก็เลยจ้อเรื่องของถิ่นนี้ที่เต็มไปด้วยนักรบมากมายและก็บอกถึงเรื่องของพวกโอโทเสะ(แบบน่ากลัวๆ)ที่เป็นที่กล่าวขวัญไปทั้งคาบุกิโจเป็นผู้ที่เหนือกฎของเมืองนี้

นอกจากนั้นเจ้าของร้านก็ยังเล่าไปถึงคนอื่นๆอีก แต่คนๆนั้นก็ถามว่าอะไรคือพลังของโอโทเสะแต่เจ้าของร้านก็บอกว่าถ้าได้รู้ก็จะตระหนักว่าตัวเองนั้นอ่อนแอไปเลยทีเดียว และบอกว่าโอโทเสะนั้นมีกำลังเพียงคนเดียวและดูไม่มากไปกว่าป้าแก่ๆคนหนึ่งแต่ใครๆก็ต่างไม่ยุ่งด้วยเพราะชายคนนั้น นั้นคือสามผู้ร่อนเร่ที่ชั่วร้ายที่สุดบนท้องถนนนี้ “ชายผู้มีผมสีขาว เขานั้นแหละปีศาจ”

เมื่อคนๆนั้นได้ข้อมูลมาแล้วจึงเดินไปในท้องถนนอีกครั้งและก็สวนกับชายผู้มีผมสีขาวตามที่ว่า คนๆนั้นจึงชักดาบของตนเองเพื่อฟาดฟันชายผู้มีผมสีขาวทันที แต่สุดท้ายก็เป็นฝ่ายโดนหักดาบเสียเอง

คนๆนั้นที่จัดการกินไม่ลงแถมยังโดนหักดาบของตนอีก

???: ยอดเยี่ยมกว่าที่รำลือเสียอีก~
???: ชายผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในคาบุกิโจ…
???: ซากาตะ กินโทกิซัง

แล้วตอนนั้นคนๆนั้นก็ปาหมวกฝางใส่กินอีกครั้งกินจึงจัดการฟันหมวกนั้นเป็นสองส่วน แต่พอกินมาดูอีกฝ่ายอีกทีก็เห็นว่าอีกฝ่ายก้มกราบต่อหน้ากินซะแล้ว

กินโทกิ: ทำอะไรอยู่ฟะ…
กินโทกิ: แกนะ…
???: ลูกพี่ ไม่พิจารณาฉันไปเป็นลูกน้องหน่อยเหรอ?
???: ก็คุณนะเป็นหนึ่งในญี่ปุ่นนี้เลยใช่ม้า~?

เช้าวันต่อมา ชินปาจิที่มาสำนักงานของกินตอนเช้าตามปกติในเช้าวันที่หนาวเหน็บ แต่พอมาถึงก็เจอผู้หญิงมานอนอยู่หน้าประตูซะแล้วก็เลยคิดว่าเป็นพวกเมาไม่รู้เรื่องเลยมานอนอยู่ตรงนี้หรือป่าว ชินปาจิก็เลยพยายามเรียกให้เธอหลีกไม่งั้นเขาก็เข้าไปข้างในไม่ได้

แต่เพียงชั่วพริบตาเธอก็จู่โจมใส่ชินปาจิอย่างรุนแรงจนกำแพงพังราบ ชินปาจิที่เกือบหลบไม่ทันก็เลยตกใจและถามเธอว่าทำอะไร แต่เธอก็บอกว่าถ้าไปยุ่งกับลูกพี่(กินโทกิ)เธอจะทำให้ดอกไม้ของชินปาจิกลายเป็นสีแดงซะเลย ชินปาจิที่ไม่รู้เรื่องอะไรด้วยก็เลยตะโกนบอกให้เธอหยุด แต่ตอนนั้นเองเธอก็หยุดจนได้ด้วยฝีมือของคางุระที่เล่นถีบประตูออกมาเพราะรำคาญเสียงโวยวายข้างนอกจนนอนไม่หลับ

หลังจากนั้น เธอก็มาแนะนำตัวกับทุกคน(รวมถึงโอโทเสะ)ว่าคือ จิน พิราโกะ ด้วยท่าทางนักเลงๆและอยากจะมาเรียนรู้จากกิน แต่เพราะเห็นว่าเกือบไปทำร้ายศิษย์พี่(ชินปาจิ)ก็เลยจะขอตัดนิ้วของตัวเองแต่กินก็เข้ามาจับผมที่มัดอยู่ของเธอหยุดเธอก่อน

กินก็บอกเลยว่าเขาไม่ใช่พวกนักเลงอะไรและไม่ต้องการรับศิษย์จึงบอกให้พิราโกะกลับบ้านไปซะ แต่พิราโกะก็บอกว่ากินไปไหนมาไหนในเมืองได้อยู่แล้วเธอก็จะขอไปด้วย

พิราโกะ: มาเป็นด้านมืดด้วยกันเถอะนะ ลูกพี่~
กินโทกิ: จะให้เป็นดาร์คเวเดอร์งั้นเหรอ ขอบใจแต่ฉันขออยู่แบบนี้โว้ย!!

ชินปาจิที่งงกับพิราโกะเหลือเกิน โอโทเสะก็เลยบอกว่าได้ยินเรื่องของพิราโกะมาก่อนว่าเคยเกิดเรื่องกับพิราโกะที่ไปทำให้ธุรกิจของจิโร่มีปัญหา แก๊งอุเอะกิบาจิเลยจะมาจัดการพิราโกะแต่พวกแก๊งอุเอะกิบาจิก็โดยพิราโกะจัดการเรียบด้วยดาบที่คลั่งเหมือนสัตว์ป่าจนได้ฉายาว่า “จอมเชือด” พิราโกะ

แต่พวกกินที่ดูท่าทางแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อว่าพิราโกะจะได้ฉายาแบบนี้ด้วยนิสัยปัญญาอ่อนแบบนี้ แต่พิราโกะก็บอกว่าตัวเองนั้นชอบดอกไม้ที่ผุดออกมาจากภายในตัวคน(หมยาถึงเวลาเลือดกระฉูดตอนโดนฟัน) เพราะงั้นเวลาที่มีพวกนักเลงมาเธอก็จัดการละเลงให้ดอกไม้ออกมาจากตัวพวกนักเลงเพื่อชื่นชม และยังชอบดูถึงสวนดอกไม้สีแดงไปด้วย(ร่างโชกเลือดหลังโดนฟันเละ) ชินปาจิที่ฟังแล้วก็เลยเริ่มสั่นและบอกขอโทษที่บอกว่าเธอปัญญาอ่อนทันที

แต่ชินปาจิก็แปลกใจที่เธอมาขอเป็นลูกน้องกินแบบนี้ก็เลยถามว่าเกิดอะไรขึ้นที่บ้านเธอหรือป่าว พิราโกะด็เลยบอกว่าที่ๆของจิโร่มีทุ่งดอกไม้แดงที่เธอทำเองด้วย และเพราะเธอชอบดอกไม้สีแดงและเห็นว่าจิโร่อยู่ที่เมืองนี้ เธอก็เลยอยากเริ่มทำทุ่งดอกไม้อีกครั้งโดยการเปลี่ยนคาบุกิโจให้เป็นทุ่งดอกไม้ขนาดใหญ่เลย(เปลี่ยนเมืองทั้งเมืองให้โชกเลือดว่างั้น)

กินที่เห็นถึงปัญหาใหญ่ที่ปล่อยไว้ไม่ได้แล้วเพราะพิราโกะคิดจะเปลี่ยนคาบุกิโจให้กลายเป็นทะเลเลือดและดูเหมือนว่าพิราโกะก็อยากให้กินช่วยด้วยเพื่อแก้แค้นจิโร่ ดังนั้นการที่จะปล่อยให้พิราโกะอยู่คนเดียวนั้นไม่เป็นการดีอย่างยิ่งแน่นอน ดังนั้นงานนี้ก็คือการเปลี่ยนเธอที่ได้ชื่อว่าจอมเชือดให้กลายเป็นผู้หญิงธรรมดาๆคนหนึ่งให้ได้

ระหว่างที่พูดนั้นพิราโกะก็เหมือนจะแวะร้านดอกไม้และทำตัวเหมือนผู้หญิงในวัยเดียวกับเธอแล้ว แต่ที่ไหนได้พิราโกะกลับไปขู่รีดไถ่โดยอ้างชื่อกินซะงั้น กินเลยต้องเข้ามาสั่งสอนพิราโกะสักหน่อย แต่ก็ช้าไปแล้วเจ้าของร้านดอกไม้นั้นรีบปิดร้านอย่างด่วนจี้ทันทีไปแล้ว งานนี้ภาพพจน์ของกินเลยเริ่มกลายเป็นพวกนักเลงไปจริงๆซะแล้ว

ด้วยเหตุนี้กินเลยต้องพูดว่าถ้าพิราโกะอยากเป็นสมาชิกในกลุ่มก็ต้องลืมเรื่องความคิดด้านมืดไปให้หมดก่อนและบอกว่าไม่ใช่ดาร์คเวเดอร์และบอกว่าเธอเป็นผู้หญิงธรรมดาๆ

กินโทกิ: จากนี้เธอไม่ใช่ จิน พิราโกะ
กินโทกิ: ชื่อใหม่ของเธอคือ มัง พิราโกะ! เข้าใจไหม?!
ชินปาจิ: ทำไมต้องไปตั้งชื่อน่ากลัวๆให้ด้วยล่ะคร้าบบบ?!
พิราโกะ: เข้าใจแล้ว ฉันคือ มัง พิราพิราโกะ
ชินปาจิ: เออ..แล้วทำไมต้องไปยืดชื่อตัวเองด้วย?! พอได้แล้ว!
คางุระ: มีร้านเค้กอยู่ใกล้ๆด้วย พวกเราไปที่นั้นเถอะ จะได้ไปเรียนรู้การเป็นผู้หญิงจากการสังเกตกัน มัง พิราพิราพิราพิราโกะ
ชินปาจิ: แล้วทำไมเธอต้องเพิ่มคำว่า พิรา เข้าไปเยอะแยะทำไม แล้วก็หยุดภาษานักเลงนั้นได้แล้ว!! (พิราโกะพูดภาษานักเลงมาตลอด)

จากนั้นพวกกินมาก็ที่ร้านเค้กแต่พิราโกะก็รุ้สึกเขินยังไงก็ไม่รู้เพราะตั้งแต่มาถึงในหัวก็โล่งไปหมด… แต่พวกกินกับคางุระที่กำลังโซยแหลกก็เลยบอกทำตัวให้กลมกลืนไปก็แค่นั้นโดยหารู้ไม่ว่าพวกกินนั้นแหละที่ไม่กลมกลืนเอาซะเลย ชินปาจิก็เลยบอกให้พิราโกะทำอะไรที่เหมือนผู้หญิงวัยรุ่นเขาทำกันและบอกให้เธออยากไปเอาชีวิตพวกวายร้ายอีก

แต่ชินปาจิก็เห็นว่าตัวเองพูดเกินไปหน่อยแล้วก็เลยบอกให้พิราโกะกินเค้กดีกว่า ว่าแล้วชินปาจิก็เลยขอกินเค้กของเธอหน่อยนึง แต่สิ่งที่พิราโกะทำนั้นกลับไม่ใช่การกินแต่เป็น…

พิราโกะ: หัดดูหน่อยสิ แมลงสาปมันกินเค้กของฉัน… ไม่ละอายใจอะไรเลยเหรอไง บริการแบบนี้กับลูกค้าได้ไง (พิราโกะไปพูดกับพนักงานร้านแบบนิ่มๆแต่พูดเจ็บ)

ชินปาจิ: แมลงสาปที่เธอว่านี่.. มันหมายถึงฉันใช่ไหม? (พูดไปก็จับมัดผมของพิราโกะมาต่อหน้า)

พิราโกะก็เลยขอโทษชินปาจิแต่กินก็ไม่หายโกรธถึงกินกับคางุระจะพยายามพูดแก้ต่างให้พิราโกะแต่ชินปาจิก็ไม่ยอมจนพวกกินก็ออกจากร้านเค้ก คางุระก็เลยชวนพิราโกะไปร้านของของที่ระลึกต่อแต่มิวายเกือบเรียกพิราโกะว่าปัญญาอ่อนอีกจนชินปาจิต้องตะโกนห้ามไว้

หลังจากดูของร้านที่ระลึกแล้วขณะที่ดูอยู่พิราโกะก็ไปเผลอชนชายคนหนึ่งเข้า แต่ชายคนนั้นที่แค่โดนชนเบาๆก็ร้องยกใหญ่จะเป็นจะตายและบอกว่าตัวเองกระดูกหัก(พูดง่ายๆจะหาเรื่องว่างั้น) พวกลูกน้องก็เลยเริ่มมารุมพิราโกะ กินกับชินปาจิที่กำลังเหงื่อตกเพราะจะทำให้จอมเชือดของพิราโกะตื่นหรือเปล่าเพราะดูเจ้านักเลงพวกนี้ก็มาจากแก๊งของจิโร่ด้วย งานนี้กินก็เลยต้องเข้าไปทำตัวเป็นสุภาพบุรุษหน่อย

กินที่เข้าไปเหมือนถามพวกนักเลงว่ามีเรื่องอะไร แต่ยังไม่ทันที่นักเลงจะหันมาพูดจบประโยคกินก็ล้มขมำลงไปกับพื้นบอกกระดูกตัวเองหักแล้วเพราะโดนกับดักที่ไหล่ของนักเลง

ชินปาจิ: (นี้เหรอวิธีสุภาพบุรุษที่ว่าเมื่อกี้)

พกวนักเลงที่หาว่ากระดูกของกินเปราะเอง ตอนนั้นด้านคางุระเองที่กำลังรับเงินทอนจากยายเจ้าของร้าน พอรับเงินทอนมาคางุระก็ดิ้นร้องอย่างเจ็บปวดว่ากระดูตัวเองหักไปอีกคน

ระหว่างที่ดูวุ่นๆนั้นพวกนักเลงก็จำได้ว่าเป็นกินของโอโทเสะที่มีข่าวลือน่ากลัวๆ แต่ที่พวกนักเลงพูดมานั้นก็ยืนยันอย่างดีว่าเป็นพวกแก๊งจิโร่ แต่พอพวกนักเลงเห็นสภาพทุเรศของกินก็เลยไม่ค่อยกลัวเท่าไรและจะเอาตัวพิราโกะไปแทนเงินเอง

พิราโกะที่พยายามขัดขืนจนนักเลงก็จะต่อยใส่พิราโกะแต่ตอนนั้นกินก็มาช่วยพิราโกะก่อน

นักเลง: …เฮั? แล้วกระดูกที่หักละ… เพื่อน? (เริ่มเหงื่อตก)
กินโทกิ: แขนฉันงั้นเหรอ.. ฉันบอกตอนไหนว่าเป็นอะไรเหรอไง?

ว่าแล้วกินก็ต่อยใส่นักเลงเต็มแรงจนกระเด็น

ชินปาจิ: (เวรล่ะ… ทำไปจนได้~~~!!!)

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: