[Spoil] HunterXHunter – 297 ผลลัพธ์

Credit Text Spoil : Aya+EVE
หลังจากรู้ตัวว่าขาขวาขาดออกมาเลือดก็ค่อยๆหยดออกจากบาดแผลมากขึ้น

“มัวรออะไรอยู่ ไม่รีบห้ามเลือดเดี๋ยวก็ได้ตายหรอก”
ราชาเอ่ยถามอย่างเย็นใจเพราะเข้าใจว่าการต่อสู้จบแล้ว

“อย่าทำให้ขำน่า” เนเทโล่ตอบปัดออกไป ลืมตาโพล่งเกร็งกล้ามเนื้อบริเวณปากแผลจนแผลขนาดใหญ่ขมิบปิดหมดจนไม่เห็นเลือดซักนิด การตัดสินใจและลงมือทำที่เด็ดขาดทำให้ราชาถึงกับอุทาน”โห”ขี้นมาด้วยความประหลาดใจ

“แกว่าใครจะตายนะ?” เนเทโล่ยังถามกวนไป พลางวาดแขนขึ้นมาตั้งท่าสู้ต่ออีกครั้ง

“อย่าได้สำคัญตัวผิดไปกับหมัดฟลุ๊คๆนี่”
“คราวนี้ล่ะที่จะได้สู้กันจริงๆซะที”

ราชาดูจะไม่หยี่ระกับคำของเนเทโล่ พูดสวนขึ้นมาก่อนลงมือ
“ข้านับถือความพยายามของเจ้า และดูเหมือนพลังของเจ้าจะไม่ลดลงซักนิดก็จริง”
“แต่ยังไงซะ เมื่อเจ้าเสียขาไปก็ถือได้ว่าเข้าตาจนแล้ว ซึ่งนั่นเป็นผลจากการรับมือพลาดของเจ้า”

เวลาที่ข้าใช้ไปกับโคมุกิ ได้พัฒนาการวิเคราะห์ของข้าจนแทบจะไม่ต่างกับการหยั่งรู้อนาคต

“ความรังเกียจที่เจ้าเปล่งออกมาโดยไม่รู้ตัว”
“จะนำเจ้าสู้ตัวเลือกที่ผิดพลาดมากขึ้นเรื่อยๆ”

“ครั้งหน้า”
ข้าจะเด็ดแขนซ้ายเจ้า

ราชายื่นคำขาดเสร็จก็พุ่งดิ่งใส่เนเทโล่อีกครั้ง

เนเทโล่จ้องราชาเขม็งประนมมือเรียกคันนนออกมาอีกครั้ง
(นี่แหละ คือห้วงเวลาสุดท้ายของชีวิตข้า)

และการรุกรับจำนวนมากก็เกิดขึ้นอีกครั้ง

[ช่วงเวลาที่รุกรับณ.ตอนนั้นไม่ได้ผ่านไปถึงนาทีด้วยซ้ำ]
[การเตรียมใจครั้งนี้ได้ปลดปล่อยร้อยวิถีของเนเทโล่]
[ที่เสริมด้วยพลังทางกายภาพและจิตวิญญาณซึ่งกันและกัน]

[ก่อเป็นฝ่ามือจำนวนนับพันเข้าฟาดฟัน]
[เป็นประกายวูบวาบนับไม่ถ้วนระหว่างทั้งคู่]

[และในที่สุด]

[เวลานั้นก็ได้มาถึง]

[ความคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อยที่เกิดขึ้นในระหว่างออกท่า]
[และมีแนวโน้มที่จะเกิดอย่างต่อเนื่องจาก “ความแปรปรวน” นี้]

[จากการรับฝ่ามือของเนเทโล่ด้วยร่างกายมาเรื่อยๆราชานั้น]
[ก็ยังคงค้นหาแสงเล็กๆ และในที่สุด]

[ราชาก็พบ]

ในระหว่างการรุกรับนั้นฝ่ามือโจมตีที่ไม่ต่างกับฝ่ามืออื่นๆฝ่ามือนึงถูกส่งออกไปตามเดิม

แต่…

ฝ่ามือที่เคยเข้าเป้าแม่นยำนั้น ไม่ได้เฉียดตัวราชาเลยแม้แต่น้อย
เนเทโล่ตะลึงกางแขนออกเข้าสู่ท่าพร้อมโจมตีต่อไป

ทันใดนั้นเอง

….

แขนซ้ายเนเทโล่ขาดออกตามที่ราชากล่าวไว้

ราชาโจนลงอีกฝั่งของเนเทโล่วางตัวลงนั่งเร่งคำตอบจากอีกฝ่ายอีกครั้ง

“ทีนี้คงพอใจแล้วใช่มั้ย”
“บอกมาได้แล้ว”

“ชื่อของข้า”

เนเทโล่เองก็ทรุดตัวลงนั่งเช่นกัน
แต่แทนที่จะตอบคำถามเนเทโล่หัวเราะ

“ฮะฮะฮ่า ราชามด” (คิดรึว่าถ้าไม่มีแขนข้าก็จะภาวนาไม่ได้?)

แม้มีแขนเพียงเดียวเนเทโล่ก็ยกมันขึ้นมาเคารพแก่คู่ต่อสู้

(การภาวนา)

(ล้วนมาจากหัวใจ)

(หัวใจที่ก่อให้เกิดตัวตนจะกลายเป็นความคิด)
(และความคิดจะออกผลเป็นการกระทำ)

วิถีที่ศูนย์แห่งคันนนร้อยวิถี
เทพคันนนจะปรากฏออกมาจากข้างหลังของคู่ต่อสู้

ไม่ยอมให้ทางเลือกอีกฝ่าย

ประกบอีกฝ่ายไว้ภายในฝ่ามือที่เต็มไปด้วยความเมตตา

บางอย่างที่รบกวนจิตใจของคิรัวร์เป็นอย่างมากในวันก่อน
จนทำให้เขาตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางหลังจากที่รู้สึกถึงจิตสังหาร
**เหตุการณ์ในเล่ม22 ตอนคิรัวร์เข้าป่วนการคัดเลือก

ออร่าทั้งหมดภายในร่างของเนเทโล่ถูกปลดปล่อยออกมาเป็นลำแสงที่ส่องสว่างราวกับดวงดาวที่เจิดจรัส

คันนนยกฝ่ามือที่กุมราชาเอาไว้ขึ้นมาเล็กน้อยค่อยๆอ้าเผยอปากปล่อยลำแสงที่อยู่ภายในให้เล็ดลอดออกมา

ด้วยการคำรามอย่างอำมหิต

โฮววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว

เสียงคำรามของคันนนดังกึกก้องฝุ่นควันคละคลุ้งไปทั่ว

จนครู่นึงฝุ่นควันก็จางลงเผยให้เห็นหลุมที่เกิดจากการโจมตีขั้นสุดยอด แต่หลุมกลับดูเล็กกว่าที่คิดสำหรับการโจมตีขั้นนั้นบ่งบอกให้เห็นว่าพลังทำลายเกือบทั้งหมดล้วนยิงไปยังเป้าหมายเพียงจุดเดียว

เบื้องหน้าหลุมมือซีดๆของเนเทโล่ได้วางลงพิงยันตัวไว้กับพื้น รูปร่างซีดเซียวเป็นหนังหุ้มกระดูกราวกับว่าโดนถูกรีดเลือดเนื้อออกไปทั้งหมด แววตาเลือนหายไปทั้งหมดเหลือแต่ตาขาวที่ซีดเซียวจนเป็นสีเทาดำล้วน

เนเทโล่หอบแฮ่กๆแบกสังขารที่เหลือดูผลงานชิ้นเอกของตน

“ไม่ต้องสงสัยเลย”
“ว่าคราวนี้คืิอที่สุดของเจ้าแล้ว”

มีเสียงพูดออกมาจากกลุ่มควันกลางหลุม และเงาลางๆของเจ้าของเสียงก็ปรากฏ

“เป็นการโจมตีที่งดงามมาก”

ราชาก้าวออกมาจากกลุ่มควันเผยถึงสภาพที่บาดเจ็บจากการโจมตี แม้ร่างกายจะรุ่งริ่งมีบาดแผลขูดขีดไปทั่วแต่ท่าทีที่เรียบเฉยบ่งบอกได้ชัดว่าวิถีที่ศูนย์ไม่ได้แม้แต่จะเฉียดกับชีวิตแม้แต่น้อย

(แม้แต่วิถีที่ศูนย์ยังไม่…) แม้จะตะลึงแต่เนเท่โล่ก็ไม่มีแรงพอที่จะตกใจอีกแล้ว

ราชาเอ่ยอธิบายบางอย่างให้เนเทโล่ฟัง

“ข้าได้ถือกำเนิดขึ้นในฐานะราชามด”
“สุดยอดสิ่งมีชีวิตที่เหนือกว่าสิ่งมีชีวิตทั้งปวง”

“กำเนิดมาจากหัวใจและความปราถนาที่แฝงลึกภายในสัญชาตญาณของสิ่งมีชีวิตบนดาวดวงนี้”
“สิ่งเหล่านั้นถูกพัฒนามาเพื่อตัวข้า ข้าจึงเป็นเหมือนชีวิตล้ำค่าของโลกที่ได้กำเนิดจากความพยายามที่สิ่งมีชีวิตเหล่านั้นแบกรับมาตลอด”

“เจ้าเป็นแค่มนุษย์คนหนึ่ง ไม่ใช่ราชา ”

“แต่ข้าคือราชาที่ได้ถูกเลือกขึ้นมาจากสรรพชีวิตต่างๆ ”
“นี่จึงเป็นจุดตัดสินของผลลัพธ์ในการสู้ครั้งนี้!!”
“ร่างกายคิเมร่าของข้านั้น ได้รวมโครงสร้างที่มีการวิวัฒนาการมานานแล้วไว้ด้วยกัน”
“ไม่มีทางที่มนุษย์ที่มีความสามารถกระจัดกระจายกันไปจะมารับมือไหว”

ราชายังคงอธิบายต่อ

“เช่นนั้น”
“ก็ไม่มีความจำเป็นที่มนุษย์จะต้องสืบเชื้อสายต่อไปแล้ว”

“ข้าเข้าใจแล้วว่า’พลังใจ’ที่เข้มแข็งของมนุษย์สามารถสั่นคลอนการปกครองโดยมดได้”

“แต่เพื่อแสดงความนับถือแก่เจ้า ข้าจะแบ่งพื้นที่พิเศษให้เป็นพื้นที่สำหรับมนุษย์ได้อยู่อาศัยต่อไป”
“เพื่อที่ข้าจะได้เข้าไปคัดเลือกมนุษย์ที่มีคุณภาพในฐานะวัตถุดิบอาหาร”

“การต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวของเจ้าไม่ได้สูญเปล่าหรอก”

“คงไม่ต้องให้ข้าพูดซ้ำอีกครั้ง บอกชื่อข้ามาซะ…!!”

ราชาสรุป

“………”
“ฮะฮะฮะ”

เนเทโล่ยังหัวเราะออกกับคำพูดยาวเหยียดของราชา

ไม่ได้มีแค่ข้าคนเดียวหรอกนะ…

อย่าได้ประเมินมนุษย์ต่ำไปเชียวล่ะ
เมลเอม…!!

หลังจากเอ่ยชื่อราชาออกมา ผลลัพธ์ของชีวิตของเนเทโล่คือความเป็นรึความตาย

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: