[Spoil] Onepiece – 574

หน้าเปิด

ต่อจากตอนที่แล้ว เอสที่เข้ามาปกป้องลูฟี่ก็ถูกอาคาอินุเล่นงาน เหล่าโจรสลัดทุกคนก็ต่างตกตะลึงที่เอสถูกเล่นงานไม่เว้นแม้กระทั้งการ์ปที่ก็ตกตะลึงไปเหมือนกัน กลุ่มหนวดขาวทุกคนจึงรีบโจมตีไปทางอาคาอินุกันทันทีโดยในตอนนั้นเองกล้องแมลงโทรสารก็ได้ฉายภาพการโจมตีใส่อาคาอินุของเหล่าโจรสลัดนี่ไปด้วย

การโจมตีของกลุ่มหนวดขาวที่รุมโจมตีไปยังจุดเดียวจนราวกับกลุ่มระเบิดอย่างต่อเนื่อง ณ จุดๆเดียวทำให้ร่างของอาคาอินุนั้นถึงกับเป็นรูแหว่งไปส่วนหนึ่งของร่าง แต่ด้วยร่างของผลลาวาจึงทำให้อาคาอินุนั้นไม่ได้เป็นอะไรเลยแม้แต่น้อยซ้ำยังคงเดินไปหาเอสอีกครั้งและเตรียมปล่อยหมัดลาวาใส่เอสอีกครั้ง

อาคาอินุ: ชีวิตของแกมาได้เท่านี้แหละ…

ลูฟี่ที่แม้จะเห็นอาคาอินุอยู่ตรงหน้าแต่เพราะผลข้างเคียงจากฮอร์โมนหมดฤทธิ์จนขยับไม่ได้จึงได้แต่ตะโกนให้อาคาอินุหยุดเท่านั้นแต่แน่นอนว่าอาคาอินุไม่หยุดพร้อมปลิดชีพเอสในทันที

แต่ตอนนั้นเองผู้ที่อยู่ใกล้อีกคน จินเบ ก็ไม่ยอมให้อาคาอินุได้ทำร้ายเอสอีกรอบจึงเอาตัวเองเข้าป้องกันหมัดลาวาของอาคาอินุก่อนที่จะถึงตัวเอสเพียงไม่กี่ก้าว

ด้านมัลโกที่เห็นสถานการณ์แบบนี้แล้วก็นิ่งนอนไม่ไหวขอให้ Mr.3 ที่ตอนนั้นถูกช่วยไว้พอดีให้รีบมาช่วยปลดกุญแจมือออกให้โดยเร็ว ส่วนด้านจินเบตอนนี้ก็ขอเอาชีวิตเข้าแลกถ่วงเวลาอาคาอินุไว้ให้นานที่สุด

จินเบ: แม้ร่างนี้จะต้องดับสิ้น..
จินเบ: แต่ขอแค่ถ่วงเวลไว้ได้ก็พอแล้ว!!! เดิมทีฉันก็พร้อมที่จะมอบชีวิตให้อยู่แล้ว!!!

และในขณะเดียวกันนั้นทางการ์ปๆก็เริ่มอาละวาดจนพวกกองทัพเรือที่อยู่ใกล้ๆก็เอาไม่อยู่จนเซ็นโงคุต้องมาหยุดการ์ปไว้ด้วยตัวเอง

การ์ป: แฮ่ก……!! แบบนั้นแหละ …จับฉันไว้ให้อยู๋นะ เซ็นโงคุ!!! ไม่งั้นล่ะก็……
การ์ป: ฉันคงได้ลงมือฆ่า…เจ้าซาคาซึคิแน่!!!
เซ็นโงคุ: ………!!! เจ้าบ้า…!!!

ตัดกลับไปทางด้านอาคาอินุ อาคาอินุก็ตรงเข้ามาจะเล่นงานจินเบที่ขวางทางแต่จินเบเองก็แขนขวาก็ยังไหม้อยู่จากการโดนอาคาอินุโจมตีเมื่อครู่นี้ยากที่จะต้านรับอาคาอินุไว้ได้อีก แต่ในตอนนั้นเองก็มีคนบอกให้จินเบหมอบลง นั้นก็คือมัลโกกับวิสต้าที่โหมตัวเข้ามาสู้กับอาคาอินุพร้อมๆกันด้วยความโกรธแบบสุดเหวี่ยงกันทั้งคู่

อาคาอิคุ: ฮึ่ม…!! อา~~~ น่ารำคาญเป็นบ้าเลย………!! ผู้ใช้ฮาคิงั้นรึ… “หมัดอัคคี” น่ะ สายเกินที่จะช่วยแล้ว ไม่เข้าใจหรือไง
วิสต้า: เผลอแค่แว่บเดียวก็ทำเรื่องน่าเสียใจไปจนได้!!
มัลโก: ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้นะ…!!

ส่วนทางด้านเอสที่หลังจากโดนอาคาอินุเล่นงานตอนนี้ก็ทรุดลงไปในอ้อมแขนของลูฟี่ พอลูฟี่แตะที่หลังของเอสเลือดจากบาดแผลของเอสก็ไหลออกมาไม่หยุด แต่เอสก็ได้พูดกับลูฟี่ว่า…

เอส: ……!! ขอโทษนะ……. ………ลูฟี่
ลูฟี่: …….!! (ลูฟี่ตะลึงเลือดที่มากมายออกมาจากแผลของเอส)
ลูฟี่: เอส!! ..ต้องรีบพานายไปรักษา…
เอส: ขอโทษที่ฉันช่วยอะไรนายไม่ได้เลย……!!! แฮ่ก
เอส: โทษทีนะ…!!! แฮ่ก
ลูฟี่: พูดอะไรออกมาน่ะ อย่ามาพูดบ้าๆ นะ!!! แฮ่ก
ลูฟี่: ใครก็ได้ช่วยรักษาที!!! ช่วยเอสด้วย!!!

แล้วตอนนั้นหมอประจำเรือก็มาถึง ทุกคนต่างบอกให้หมอรีบช่วยเอสโดยเร็วแต่ตอนนั้นเอสก็…

เอส: [b]เปล่าประโยชน์!!! …แฮ่ก ฉันรู้ดีว่าชีวิตของฉันใกล้จะจบสิ้นแล้ว…!!![/b] แฮ่ก
หมอ: …….!!
เอส: [b]อวัยวะภายในก็ถูกเผาไปหมดแล้ว…!!! แค่ก… ไม่มีประโยชน์อะไรแล้ว……!!! เพราะงั้น…[/b]
หมอ: เอส
เอส: ฟังให้ดีนะ ลูฟี่……!!!

ลูฟี่: ………..!!! ……นี่ พูดอะไรน่ะ …เอสกำลังจะตายเหรอ?
ลูฟี่: ……ไม่นะ…สัญญากันไว้แล้วไม่ใช่รึไง!!! …แฮ่ก… แฮ่ก
ลูฟี่: ว่านายจะไม่มีทางตายเด็ดขาด…!!!
ลูฟี่: เคยพูดไว้แบบนั้นไม่ใช่รึไง เอส~~~!!!

จากนั้นเอสก็ค่อยๆพูดถึงตัวเขาให้กับลูฟี่ฟังว่าก่อนที่เขาจะมาเจอลูฟี่มาเป็นน้องชายตัวเขาไม่เคยคิดที่อยากจะมีชีวิตอยู่เลยด้วยเพราะที่เขาเป็นลูกของโกลด์โรเจอร์ ไม่มีใครเลยที่ต้องการให้เขาอยู่ ทุกคนที่เกลียดโรเจอร์ต่างก็ไม่อยากให้เขาอยู่และอยากที่จะทำร้ายเขาแทนการทำร้ายโรเจอร์ ซ้ำร้ายยังดูถูกให้ร้ายโรเจอร์ต่อหน้าเขาที่อยู่เป็นเด็กในตอนนั้น

เอสที่ในตอนนั้นทนถูกว่าอยู่ไม่ไหวจึงมักจะก่อปัญหาในเมืองจนถูกคนที่ชื่อดาดันว่าบ่อยๆ เอสจึงฝากให้ลูฟี่ไปบอกลาดาตันถ้าได้เจอกันแล้วก็ให้พูดลาก่อนแทนเขาด้วย

เอส: พอรู้ตัวว่าจะตาย…ก็ดันรู้สึกคิดถึงคนแบบนั้นซะได้…
เอส: ที่ยังติดค้างอยู่ในใจ…ก็มีอยู่เรื่องหนึ่ง… นั้นก็คือ จะไม่ได้เห็น “ปลายทางแห่งความฝัน” ของนายไงล่ะ…… แฮ่ก
เอส: …แต่ถ้าเป็นนายล่ะก็ ต้องทำได้อย่างแน่นอน……!!! ก็เป็นน้องชายของฉันนี่นา……!!!
เอส: …อย่างที่…สัญญากันไว้เมื่อสมัยก่อน… ว่าฉันจะไม่เสียใจ…กับการใช้ชีวิตของตัวเอง!!
ลูฟี่: ……ไม่จริง!! โกหก!!
เอส: แฮ่ก…แฮ่ก…ไม่ได้โกหก……!!
เอส: สิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ นั้น …
เอส: ไม่ใช่ชื่อเสียง หรืออะไรทั้งนั้น…
เอส: …ฉันอยากได้คำตอบ ว่า “ฉันควรจะเกิดมารึเปล่า”
เอส: ……แฮ่ก…เสียง…ชักจะไม่ค่อยดังแล้วสิ… ……ลูฟี่ จงฟังคำพูดที่ฉันจะพูดต่อจากนี้ให้ดี…… แล้วขอให้นาย…เอาไปบอกกับทุกคน
เอส: ………!! พ่อ ………!!! ทุกคน……!!!
เอส: แล้วก็ ลูฟี่….

ในตอนนั้นหนวดขาวที่ก็กำลังมองดูอยู่เช่นกันก็เริ่มนึกถึงวันที่ได้เจอเอสเป็นครั้งแรกจนน้ำตาของหนวดขาวก็เริ่มไหลรินออกมาจากดวงตา

เอส: ถึงฉันจะอยู่อย่างไร้แก่สารมาตลอดจนถึงวันนี้ แฮ่ก……แฮ่ก…
เอส: ถึงฉันคนนี้จะมีสายเลือดของปีศาจเหนี่ยวรั้งไว้……!!

เอสนึกถึงคำพูดของทุกคนที่พยายามมาช่วยเขาจากการถูกประหาร

เอส: แต่ก็ยังคงมอบความรักให้ฉัน!!!
เอส: ……ขอบคุณมาก!!!

เอสที่พูดคำพูดสุดท้ายในชีวิตให้กับลูฟี่ทั้งน้ำตาของตัวเอง โจรสลัดคนที่อยู่รอบๆต่างก็เริ่มโศกเศร้าจนกลั่นน้ำตาร้องไห้ไว้ไม่อยู่ และเอสเองเมื่อได้พูดคำพูดสุดท้ายแล้วตัวของเอสก็เริ่มทรุดลงจากอ้อมแขนของลูฟี่และล้มลงกับพื้นข้างๆลูฟี่ และบีเบิ้ลการ์ดที่แสดงถึงชีวิตของเอสที่ลูฟี่ทำตกไว้นั้นส่วนที่เหลือเพียงน้อยนิดก็ไหม้จนสลายหายไปหมดไม่เหลือแม้ชิ้นเล็กชิ้นน้อย สิ่งสุดท้ายที่ในใจเอสคิดถึงก็คือวัยเด็กของตัวเองที่ถามการ์ปว่า….

เอส: ปู่ …ฉันน่ะ
เอส: ควรจะเกิดมารึเปล่านะ

เอสที่ล้มลงไปก็ยิ้ม ส่วนลูฟี่ก็เริ่มร้องลั่นกับการตายของเอสและนึกถึงตอนสมัยเด็กที่อยู่กับเอส

เอส: อะไรนะ คิดว่าฉันจะตายงั้นรึ?
ลูฟี่: ก็ฉัน…!!
เอส: จะร้องไห้หาพระแสงอะไรเล่า!! อย่าทำท่าเหมือนคนเขาถูกฆ่าไปแล้วเซ่ เจ้าบ้า!!
เอส: สัญญาเลย! ฉันจะไม่ยอมตายเด็ดขาด!! จะให้ฉันตายแล้วทิ้งน้องชายที่อ่อนแอเหมือนแมลงอย่างนายไปได้ยังไงเล่า!
โร้ก: ถ้าเป็นผู้ชาย… ก็ชื่อ “เอส”
โร้ก: ชื่อของเด็กคนนี้คือ โกลด์ ดี เอส

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: