[Spoil] Beelzebub – 47

ต่อจากตอนที่แล้ว ชายลึกลับที่มาหยุดหนูเบลขนาดมหึมาไว้ได้ด้วยแขนเพียงข้างเดียวแถมยังบอกว่าผิดหวังโองะที่เป็นผู้ทำสัญญากับราชวงค์อีก โองะที่เห็นอีกฝ่ายพูดเอาอยู่ฝ่ายเดียวก็เลยถามอีกฝ่ายว่าเป็นใคร

ด้านฟุรุอิจิก็ยังตะลึงที่ชายผู้นี้สามารถยกหนูเบลได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว ส่วนราเมียก็จำได้ว่าคนๆนี้คือคนที่อยู่ในบ้านของแองเจลิก้า

แล้วตอนนั้นชายลึกลับก็บอกให้โองะใช้เวทมนตร์ของโองะที่จะทำให้หนูเบลหยุดอาละวาดตัวใหญ่แบบนี้เพราะมีเพียงผู้ที่ทำสัญญาเท่านั้นที่จะรู้ แต่พอชายลึกลับเห็นหน้างงๆของโองะก็รู้ได้ทันทีว่าโองะเองก็ไม่รู้ก็เลยตัดสินใจว่า…

???: …น่ารำคาญเป็นบ้า…
???: เชือดทิ้งซะดีมะ…

พูดจบชายลึกลับก็ผลักหนูเบลร่างยักษ์ซะจนหนูเบลกำลังจะล้มจนทุกคนตกใจจนอ้าปากค้าง แล้วชายลึกลับก็เตรียมจะชักดาบออกมาเพื่อสังหารหนูเบล แต่ตอนนั้นโองะก็ตะโกนก่อนว่า…

โองะ: ได้เวลาหม่ำแล้วววว!!

เพียงประโยคเดียวหนูเบลร่างยักษ์ที่กำลังลอยล้มกลางอากาศก็หายวับไปในทันทีจนชายลึกลับยังอึ้งไปเล็กน้อย แต่พอลองหันกลับมาก็พบหนูเบลในขนาดปกติกำลังนั่งจ้องโองะหน้าตาบ้องแบ้วเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

พอเห็นหนูเบลกลับมาเป็นเหมือนเดิมราเมียกับฟุรุอิจิก็อดคิดไม่ได้เลยว่าประโยคที่โองะพูดเมื่อกี้รึนั้นคือเวทมนตร์ที่ทำให้หนูเบลกลับคืนร่างจนฟุรุอิจิถึงกับเหผลหลุดปากเบาๆว่า “สุนัขหรือไง”

ด้านโองะที่เห็นว่าจบเรื่องแล้วก็เลยบอกเตือนหนูเบลว่าอย่าทำให้เป็นปัญหานักได้ไหม

ส่วนชายลึกลับก็รู้ว่าที่โองะพูดเมื่อกี้ให้หนูเบลกลับขนาดเดิมนั้นแค่ลองดูมั่วๆ แล้วชายลึกลับก็เดินจากไปและก่อนไปก็พูดกับโองะและหนูเบลว่า

???: เอาชีวิตให้รอดในวันข้างหน้าล่ะ
???: เจ้าแห่งแมลงวัน
???: แล้วพบกันใหม่..
???: อีกไม่นานนี้หรอก

พูดจบโองะก็หันไปดูแต่ก็พบว่าชายลึกลับได้หายตัวไปแล้ว ราเมียที่ได้เห็นชายผู้นี้รวมถึงฝีมือของเขาก็คิดเลยว่าหากคนๆนั้นต้องการจะฆ่าก็ฆ่าพวกเธอได้ทุกเมื่อ

ส่วนเรื่องปัญหาต่างๆก็จบลง หัวหน้าโจรได้หนีไป กลุ่มโจรก็แตกเป็นกลุ่มย่อยๆ ฐานของพวกโจรก็ถูกทิ้งพวกสัตว์ก็ได้รับอิสระ และยิ่งไปกว่านั้นแองเจลิก้าก็ได้พูดกับปีศาจยักษ์ใหญ่นั้นจนทำให้มันกลับไปแต่โดยดีได้

แล้วเวลาของการจากกันอย่างแท้จริงของพวกโองะกับราเมียก็มาถึง ราเมียก็ร้องไห้เพราะกำลังจะจากหนูเบล โองะที่คิดว่าราเมียร้องไห้ให้เขาด้วยแต่ราเมียก็บอกว่า..

ราเมีย: นายนะ…
ราเมีย: เป็นคนเดียวที่ฉันจะไม่ร้องไห้ให้เด็ดขาด!!!

พูดไปพร้อมกับเตะผ่าหมากไปด้วย แล้วราเมียก็บอกต่อว่าถึงเธอจะเสียใจที่ไม่ได้อยู่กับหนูเบลและต้องอยู่คนเดียวแต่ก็จะไม่ร้องไห้ให้โองะเด็ดขาด แต่ถึงอย่างนั้นราเมียก็ขอบคุณโองะที่ช่วยพยายามช่วยเธอแล้วก็บอกให้โองะดูแลหนูเบลให้ดีอย่าให้ป่วยอีก โองะก็รับปากและสัญญาว่าถ้าหนูเบลไม่สบายอีกก็จะเรียกราเมียทันทีเลย ราเมียที่ฟังแล้วก็ทำหน้าเศร้าๆออกมาหน่อยๆ

ด้านฟุรุอิจินอกจากเรื่องการจากลาแล้วสิ่งที่ฟุรุอิจิกำลังคิดไม่ตกอยู่ในตอนนี้นั้นก็คือเรื่องของแองเจลิก้าที่จะต้องพาพวกเขากลับไปโลกมนุษย์ นั้นก็หมายความว่าแองเจลิก้าก็จะต้องเปิดครึ่งตัวเองให้เป็นประตูแบบเดียวกับพ่อของเธอก็เลยทำให้ฟุรุอิจิเริ่มตื่นเต้นจนเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่

และตอนนั้นแองเจลิก้าก็บอกพร้อมให้พวกฟุรุอิจิกลับแล้วฟุรุอิจิจึงหันกลับไปทางแองเจลิก้าทันทีแต่ก็ต้องช็อคเมื่อเจอพ่อของเธอมาอยู่ที่นี่แล้ว แถมมาได้สักพักแล้วด้วยแต่แองเจลิก้าไม่อยากจะขัดจังหวะก็เลยไม่ได้บอก

เมื่อเห็นอแลนดิลอนยังมีชีวิตอยุ่พวกโองะก็ตกใจโวยวายกันยกใหญ่ แต่ก็ไม่พูดอะไรให้มากความอแลนดิลอนก็พาพวกโองะกลับแบบไม่ทันได้ตั้งตัวกันเลยจนพวกโองะก็กลับมายังริมแม่น้ำที่เดิมที่จากไปโดยมีฮิลด้ารอต้อนรับอยู่

ฮิลด้า: คิดว่า….
ฮิลด้า: ฉันคงต้องพูดคำๆนี้สินะ
ฮิลด้า: ยินดีต้อนรับกลับ…
โองะ&ฟุรุอิจิ: กลับมาแล้วครับ (แบบเอ้ยสุดๆ)

แล้วปิดเทอมฤดูร้อนอันยาวนานก็จบลงและเริ่มเปิดภาคเรียนใหม่กับโรงเรียนใหม่(ที่ชื่อเหมือนเดิม) และสมาชิกร่วมห้องใหม่…

ฟุรุอิจิ: …..นี้
ฟุรุอิจิ: กำหนดสมาชิกห้องแบบนี้หมายความว่าไง?

รวมแก๊งทั้งหมดในห้องเดียว

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: