[Spoil] Nurarihyon no Mago – 91

หน้าเปิด
ด้านตระกูลเคย์คะอินได้รับข่าวว่ามีเรือปีศาจตกลงในแม่น้ำคาโมกาวะและที่บริเวณริมฝั่ง ก็พบซากปีศาจนอนตายอยู่เกลื่อนกลาด จนร่ำลือกันไปทั้งเมืองนอกจากนี้ก็ยังมีคำบอกเล่าของ คนที่หนีมาจากทางศาลเจ้าฟูชิเมะอินาริ ที่บอกว่ารอดมาได้เพราะได้ขบวนร้อยอสูรช่วยไว้

ซึราระพอได้ยินเช่นนั้นก็ร้องออกมาอย่างดีใจ

“เป็นท่านริคุโอะแน่!! เห็นไหมล่ะ เป็นอย่างที่ฉันบอกเลย”

“หืม…ไปที่ฟูชิเมะอินาริเหรอ…”

ฮิเดโมโตะคิด ก่อนส่งชิคิงามิให้ยูระเสกออกมาเป็นแผนที่แสดงเมืองเกียวโตในปัจจุบัน แล้วอธิบายว่าในระบบผนึกก้นหอยของตนฟูชิเมะอินาริเป็นผนึกที่อยู่นอกสุด แล้วก็ชี้ไปยังตำแหน่งที่เป็นที่ตั้งของ
โทริอิพันต้น

“นี่ไง ที่นี่มีโทริอิพันต้นอยู่ อีกชื่อคือ “ป่าหลงทาง” ที่เป็นที่สิงสถิตของเจ้านั่นเป็นปีศาจที่ร้ายพอดูเลย”

สีหน้าของฮิเดโมโตะเคร่งขรึม เมื่อพูดประโยคต่อไป

“ถ้าหากถูก “ความเกรงขาม” ของมันเล่นงานเข้าล่ะก็ ขบวนร้อยอสูรระส่ำระสายแน่”

และที่กำลังหลงวนเวียนอยู่ในป่าโทริอิพันต้น ก็คืออาวาชิมะ อามาโนะจาคุ จากดินแดนโทโนะ

หลังจากพลัดหลงจนเหลือเพียงตัวเอง กับเด็กหลงแปลกหน้า เพียงสองคนอาวาชิมะก็ออกเดินตามหาคนอื่นๆ แต่ไม่ว่าจะร้องเรียกหาริคุโอะ และเพื่อนพ้องเท่าไหร่ก็ไม่มีวี่แววจะเจอ

อาวาชิมะเดินจนมาถึงบริเวณที่มีซุ้มโทริอิสำหรับบูชาตั้งอยู่ระเกะระกะนอกจากหินศักดิ์สิทธิ์ที่มีเชือกมงคลคล้องอยู่ ก็ยังมีโทริอิน้อยใหญ่วางอยู่ให้เห็นทั่วไปหมด

“เฮ้ ริคุโอะ อาเมะโซ  ให้ตาย..ไปไหนกันนะ”

อาวาชิมะส่งเสียงเรียกไปก็เหลือบกลับไปมองเด็กชายที่เดินต้อยๆตามมาด้วย

“เจ้านี่…เป็นใครกันแน่ เป็นปีศาจเหรอ”

อาวาชิมะคิด

“แต่มีโทริอิเยอะไปหมดเลยนะเนี่ย”

อาวาชิมะท้าวสะเอว ก่อนจะเดินเข้าไปจับโทริอิที่ตั้งเรียงรายอยู่ข้างทางนึกไม่ถึงว่าอยู่ๆจะเห็นใบหน้าไม้มองกลับออกมาจากภายในโทริอิอันหนึ่งที่อยู่ใกล้ๆ

“อยู่นั่นเองเหรอ!”

อาวาชิมะคว้าอาวุธที่เหน็บไว้ข้างตัว แต่เท้าก็ถูกมือปริศนายื่นมาจับจากโทริอิที่ตั้งอยู่บนพื้นใกล้ๆจนหน้าคะมำ

“แค่ก  อ..อะไรน่ะ? เหอ?”

อาวาชิมะถูกมือประหลาดออกแรงดึงจนขาข้างที่ถูกจับหายเข้าไปในโทริอิอันเล็กที่พื้น มือประหลาดอีกข้างยังโผล่มาจากโทริอิที่อยู่ด้านบน คราวนี้มันถือขวานมาด้วยดีว่าอาวาชิมะเห็นด้วยหางตา จึงหลบได้ในเสี้ยววินาที

“มือ!? ทำไมมีมือ…”

อาวาชิมะยังจับต้นชนปลายไม่ถูก เมื่อหันไปเห็นขาที่ดูเหมือนจะเป็นขาของตัวเอง
โผล่ออกมาจากโทริอิที่อยู่ด้านหน้า ดูเหมือนว่าโทริอิเล็กๆเหล่านี้จะทำหน้าที่เป็นประตูมิติ ทำให้ของสิ่งหนึ่งไปโผล่ยังอีกที่หนึ่งได้ และทฤษฎีนั้นก็ได้รับการยืนยัน เมื่ออาวาชิมะร้องออกมาอย่างเจ็บปวดเพราะถูกคมขวานในมือไร้ร่างนั้นชำแรกเข้าใส่ขา

“ใครจะปล่อยให้ทำเล่า!!”

อาวาชิมะรวบรวมแรง กระชากขาของตนจนหลุดออกมาจากโทริอิ
เลือดจากบาดแผลไหนนอง เมื่อมองไปรอบตัวก็พบมือมากมายยื่นออกมา
จากโทริอิ รอบๆ ในมือทั้งหลายเหล่านั้นล้วนถืออาวุธ

‘หลังโทริอินั่น มีศัตรูอยู่เพียบเลยเหรอ!?’

อาวาชิมะคิดด้วยความตกตะลึง  ก่อนจะพยายามหลบจากโจมตีจากอาวุธในมือเหล่านั้นอย่างสุดความสามารถ แต่ยังยังไม่วายถูกคมดาบ คมอาวุธรุมทำร้ายจนเป็นแผลเหวอะไปทั้งตัว ไม่ทันสังเกตเห็นเทวรูปพันมือที่ยืนชักใยบงการอยู่ในศาลาเบื้องหลัง

“แขนฉัน…เสื้อฉัน…เดี๋ยวก่อนเซ่”

อาวาชิมะร้องออกมาอย่างขุ่นเคืองเมื่อแขนทั้งสองถูกดึงหายเข้าไปในโทริอิอีกครั้งแต่สายตาก็เหลือบไปเห็นปีศาจที่น่าจะเป็นตัวการเข้า

“ฝีมือเจ้านั่นเรอะ? นี่คือมือของมันเหรอ มันตัวอะไรน่ะ”

อาวาชิมะร้องลั่นออกมาอีกเมื่อ มือข้างหนึ่งถูกปีศาจเทวรูปใช้คมเขี้ยวกัดจนเลือดพุ่ง
กระฉูด

‘ไม่ไหว…นั่นมันอะไรกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น!?’

อาวาชิมะคิดอย่างสับสน จับต้นชนปลายไม่ถูก

‘นี่เราจะมาตายที่นี่งั้นเหรอ?’

พอคิดแบบนั้นแล้ว อยู่ๆน้ำตาก็ไหลออกมาจากดวงตาของอาวาชิมะ…

จังหวะนั้นเอง อาวุธมากมายก็พุ่งออกมาจากโทริอิต้นหนึ่ง เข้าทำลายศาลาที่เทวรูปปีศาจกำลังยืนอยู่จนพังพินาศ อาวาชิมะจึงหลุดจากพันธนาการ

“เป็นอะไรไป อาวาชิมะ…ร้องไห้อยู่รึ ช่วยไม่ได้นะ ทำเป็นเก่งไปยังไงก็เป็นเด็กผู้หญิงนี่นา”

คนที่ใช้อาวุธของตนช่วยอาวาชิมะไว้ได้อย่างหวุดหวิดก็คือคุโรตะโบนั่นเอง คุโรตะโบบอกว่าสาเหตุนั้นเกิดจากอาวาชิมะไปยกหินเสี่ยงทาย โอโมคารุ เข้าก็เลยถูกดึงมายังโลกของเทวรูปปีศาจ ซึ่งเป็นปีศาจจำพวก “คามิคาคุชิ” (เทพเจ้าลักไปซ่อน) ตัวคุโรตะโบก็ได้ลองยกหินเหมือนกับที่อาวาชิมะทำ แต่ไม่ได้ตกใจกับน้ำหนักของหินมากเท่าอาวาชิมะ จึงไม่ถูกดูดเข้าไปเหมือนอาวาชิมะ

การสนทนาของทั้งคู่ถูกขัดจังหวะ เมื่อเทวรูปปีศาจใช้หอกฟาดโทริอิที่เป็นช่องทางสื่อสารของคุโรตะโบจนแตกเป็นเสี่ยง แต่คุโรตะโบก็ยังทันบอกให้อาวาชิมะใช้พลังของตนตัดขาดความเกรงขามของศัตรูให้ได้

เทวรูปไม้ หันมามองอาวาชิมะ แล้วบอกว่าตนเป็นปีศาจเกียวโต

“ข้าคือผู้พิทักษ์โทริอิแห่งนี้ ปีศาจแห่งเกียวโต นิจูนานะ เม็นเซ็นจุ มุคาเดะ (กิ้งกือ27 หน้า พันมือ) ข้าจะเริ่มสังหารจากเจ้าก่อน”

“เมื่อกี้ แกว่าไงนะ………คุโรตะโบเพราะเป็นหญิงจึงร้องไห้งั้นเรอะ”

น้ำตาของอาวาชิมะ ไหลออกมาอีกครา….

“ฉันน่ะ คือ”อามาโนจาคุ” นะ มันต้อง “ตรงข้าม” สิ น่าสนุกจนห้ามไม่ไหวต่างหาก ปีศาจเกียวโตน่ะ”

ว่าแล้วอาวาชิมะ อามาโนะจาคุที่อยู่ในร่างหญิงสาว จับอาวุธของคุโรตะโบขึ้นเพื่อเตรียมแสดงความเกรงขามของตนออกมาให้ได้เห็น…

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: