[Spoil] HunterXHunter – 292 คาดหวัง

Credit Text Spoil : Aya+EVE
ภายในฝ่ามือที่ถูกบีบอัดของคันนน ราชาดีดตัวออกมาเป็นอิสระได้สำเร็จ แต่ก็ถูกตบส่งกระเด้ง3ชิ่งออกไปติดเสา
เน เทโร่ไม่รอท่าทีกระโจนเข้ามา วาดมือขึ้นพนมอีกครั้ง  ภาพของคันนน100วิถีฉายสะท้อนขึ้นในแววตาราชา เพียงเสี้ยวเวลาก่อนที่การโจมตีต่อไประเริ่มขึ้น

[สำหรับราชาแล้ว เมื่อได้เข้ามาสู่ห้วงเวลาที่ถูกบีบอัดจนถึงที่สุด ภาพเพียงอย่างเดียวที่สะท้อนออกมาจากตัวเนเทโร่ก็คือ]

[ความยกย่องแก่ศัตรู อย่างสุดใจ]

ราชาถูกคันนนตบไปชนเสา แต่ครั้งนี้ราชาพลิกตัวกลับพุ่งเข้าใส่เนเทโร่ เรียกความตกใจจากตัวประธานเฒ่าเป็นครั้งแรกได้สำเร็จ
แต่อีกแค่ช่วงคืบที่ราชาจะได้สัมผัสกับตัวของอีกฝ่าย…

ฝ่ามือก็ได้ถูกพนมอีกครั้ง

ราชาปละหลาดใจ
(นี่มัน…)

คันนน100วิถีปรากฏตัวออกมาตบราชาปลิวออกไปเช่นเดิม

การโจมตีของราชาไม่ได้เสียเปล่าเลยทีเดียว ท่าทีเพียงเล็กน้อยของเนเทโร่ได้ถูกนำไปวิเคราะห์

(ประกบฝ่ามือเข้าด้วยกัน เป็นแค่การออกท่าเพียงอย่างเดียวก่อนที่จะเริ่มการโจมตี)
(ทั้งๆที่มัน…ยังห่างชั้นกับความเร็วของเรานัก)

(ในการต่อสู้ การออกท่าทางที่ไม่จำเป็นย่อมหมายถึงความเป็นตาย)
(แต่ถ้าในฐานะอาวุธ มันกลับใช้มาได้เปรียบเหนือข้าได้)
(ข้อสรุปนี้มันขัดแย้งกัน)
(มันไม่น่าจะมีความหมายเลย ในฐานะของผู้ที่ช่ำชองแล้ว)
(หรือว่ามันก็ไม่มีเหตุผลอยู่แล้วตั้งแต่แรก)

(บางทีอาจเป็นแค่ท่าทีที่สนองให้ตัวเอง จากความเคยชินจากการฝึกอย่างระห่ำ)
(อาจจะร่วม5ปี ถึง10ปี)

(ที่เค้าได้หมกมุ่นกับมันวันแล้ววันเล่า)

ราชาอ่านเกมขาดไปถึงขั้นการฝึกชกลมอย่างบ้าคลั่งของเนเทโร่
แต่การรุกของราชาก็จบลงด้วยการถูกซัดไปติดเสาทุกที

“การโจมตีนั่น…”  ราชาลุกขึ้นพูดจากกองฝุ่นที่ตลบไปทั่ว
“บ่งบอกได้ถึงการทุ่มเทขัดเกลา ยกระดับตนเองให้สูงขึ้นอย่างต่อเนื่องยาวนาน”
“ชั้นขอยอมรับมันอย่างภาคภูมิ”

ราชาลุกขึ้นพูดโดยไม่มีท่าทีเปลี่ยนไปแม้แต่นิด   เป็นจังหวะให้เนเทโร่ก็ได้คิดกับตัวเอง
(โดนโจมตีเข้าไปขนาดนั้น มันไม่บาดเจ็บอะไรเลยรึ?)
(แต่จริงๆก็คิดไว้อยู่แล้วน่ะนะ)

ราชา  “นั่นมันก็เรื่องนึง แต่ว่า…”
“นี่คงถึงที่สุดเท่าที่จะฝึกได้แล้ว ”
“ถือได้ว่าเป็นแบบอย่างที่ดีในด้านนี้จริงๆ”

น่าเลื่อมใสขอยกย่องจากใจ

ปึด..

เส้นเลือดผุดขึ้นบนหน้าของตาแก่  เนเทโร่กัดฟันกรอดคำรามในใจ
(ไอ้มดปลวกเอ๊ย)
(อย่ามาวางท่ายโสใส่ข้านะโว้ย)

ฝ่า มือประนม เทพคันนน100วิถีปรากฏขึ้นมาตบฉาดใส่ราชาตามเดิม    ราชาที่กระดอนตามแรงตบถีบเสาชิ่งพุ่งใส่เนเทโร่อีกครั้ง  เมื่อเข้าถึงระยะเอื้อม ก็เห็นการวาดมือพนม  โดนตบ และชิ่งกลับใส่   จนกระทั่งการรุกรับรูปแบบนี้ดำเนินไปมาไม่รู้จบรู้สิ้น

[รูปแบบกลยุทธ์ของราชานั้นแสนเรียบง่าย]
[กระหน่ำรุกไปเรื่อยๆ]
[แม้ว่าการโจมตีของเนเทโร่จะเหนือกว่าราชา]
[แต่ตราบที่ยังไม่สามารถทำให้บาดเจ็บได้ ก็ไม่มีอะไรต้องกลัว]

ราชายังคงวางกลยุทธ์และยังถือเป็นฝ่ายรุก แม้จะถูกกระทำอยู่ข้างเดียว

(ยังไงซะ  เค้าก็ต้องเคลื่อนไหวเป็นรูปแบบเพื่อใช้หุ่นเชิดเข้าโจมตี)
(ถ้าโจมตีใส่จากจุดที่เห็นว่าฝ่ามือไม่อาจปัดป้องได้)
(ฝ่ามือใหม่ๆก็จะถูกส่งออกมาอย่างแน่นอน)
(เมื่อสามารถยืนยันรูปแบบเหล่านั้นได้)
(ก็จะสามารถรุกเข้าสู่มุมอับที่ไม่อาจเลี่ยงได้)
(ถึงฝ่ามือใหม่ๆก็ยังถูกส่งออกมาเรื่อย!!)

(ยังไงมันก็ต้องมีขีดจำกัด ถึงรูปแบบจะมหาศาลขนาดไหน)
(ไม่ว่าจะจะเข้าใกล้เคียงอนันต์ขึ้นทุกที)

รูปแบบหลากหลายผุดขึ้นมาในหัวดั่งตาเดินหมากที่ถูกสร้างสรรค์นับไม่ถ้วน
ราวกับต้นไม้ที่ถูกต่อยอดสาขาออกไปไร้ที่สิ้นสุด

(แต่…) ราชายังคงคิดคำนวณต่อไป

(ทุกๆคนย่อมมีรูปแบบลมหายใจที่เป็นเอกลักษณ์อยู่แล้ว)
(รูปแบบที่ตนเองชอบใช้ แต่คนอื่นกลับไม่ถนัด)
(ซึ่งจะเกิดท่าทางอันเป็นเอกลักษณ์ให้แก่คนๆนั้น)
(เพียงแค่จับทางลมหายใจที่ว่าได้)
(การโจมตีที่ถูกเลือกจากรูปแบบมหาศาลก็จะถูกมองออกได้)

(จะทำแบบนั้นได้ต้องแม่นยำพอๆกับทะลวงด้ายผ่านรูเข็มให้ถูกเล่มภายในทะเลที่เต็มไปด้วยเข็มนับไม่ถ้วน)
(เจ้านะได้แต่เคลื่อนไหวไปตามที่ข้าต้องการเท่านั้น)

ดวงตาราชาเบิกโพลงขึ้นมาอีกครั้ง ฝ่าเท้ายันเข้ากับขอบเสา ถีบตัวพุ่งเข้าใส่ศัตรู พลางหัวเราะลั่น

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”


เนเทโร่เห็นราชาในท่าทีนั้นก็อดยิ้มขึ้นมาไม่ได้

(หัวเราะงั้นรึ?)
(ดี!! มาสนุกไปด้วยกันได้เลย)

สิงห์เฒ่ายื่นหน้าเข้าท้าทายราชาที่พุ่งเข้ามา

(ต่อให้รูปแบบฝ่ามือโจมตีเข้าใส่ได้จากทุกทิศทาง  แต่ในระหว่างการจัดเตรียมท่วงท่าใหม่ๆก็ถูกมันรุกสวนกลับมาได้เรื่อยๆ)
(ถ้าเลือกรูปแบบฝ่ามือผิดเวลาในการจัดเตรียมคันนนชุดต่อไปก็จะเหลือน้อยลงเรื่อยๆ)
(ถ้าสูญเสียสมาธิแม้แต่นิด ก่อนที่จะเตรียมพนมมือ)
(แขนขาก็จะถูกฉีกออก แล้วการต่อสู้นี้ก็จะรู้ผล!!)
(นี่เป็นการต่อสู้ตัดสินกันด้วยความแม่นยำ)
(ลงมือในรูปแบบที่เหมาะสมที่สุด วัดกันที่ความอดทน)

เนเทโร่ยังคิดต่อไปในขณะที่เส้นทางเลือกของตนถูกบีบให้ลดลงเรื่อยๆ
แต่สีหน้าสงบเสงี่ยมค่อยๆตีกลับมาเป็นสีหน้าที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์อีกครั้ง

(เวลาที่รูปแบบของชั้นหมดลง  ก็จะเป็นโอกาสของแก)
(คิดไว้แบบนี้ใช่มั้ย?…ราชามด)
(ถ้าคิดว่ารุกฆาตได้ล่ะก็ ลุยมาเลย)
(แล้วชั้นจะโชว์ให้แกดู…)

(ฝ่ามือร้อยวิถี  วิถีที่ศูนย์)

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: