[Spoil] Nurarihyon no Mago – 86

Credit Text Spoil : แมวตัวร้าย
ระหว่างที่ริคุโอะกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูอยู่นั้นเอง อีกด้านเคย์คะอิน ยูระ ก็กำลังวิ่งไปตาม
ถนนของเมืองเกียวโต
เธอหยุดชะงัก เมื่อเห็นว่าที่ท้องฟ้าฝั่งตะวันออกเริ่มปรากฏแสงสว่าง

“แย่ล่ะ ยังไม่ทันได้มองเมืองนี้ชัดๆเลย”

*****************

ตัดกลับมายังสมรภูมิเหนือน่านฟ้าเมืองเกียวโต ริคุโอะกำลังเผชิญหน้าฮาคุโซซึ ด่านแรกของ
การเดินทางเข้าสู่เกียวโต

“ขอถามหน่อย ทำไมถึงประกาศชื่อออกมาล่ะ”

ฮาคุโซซึเอ่ยถามริคุโอะ

“ต่อให้อาตมาบอกให้บอกชื่อ แต่ที่ผ่านมา ผู้ที่เห็นพลังอาตมาแล้วยังกล้า
บอกชื่อตัวเองออกมานั้นน่ะ….มีแค่เพียงพวกโง่ที่ไม่รู้กำลังตัวเองเท่านั้น
นายน้อยแห่งกลุ่มนูระ ไม่รู้ถึงความต่างของพลังหรือยังไงกัน!!”

ฮาคุโซซึพูดประโยคหลังออกมาพร้อมกับปล่อยออร่าความเกรงขามออกมา
ราวกับต้องการข่มขู่  แต่ริคุโอะก็ยังยิ้มใจเย็นอยู่ได้

“แกเองก็บ้าพอกันไม่ใช่เรอะ ทั้งที่จะอยู่เฉย ปล่อยให้เรือโดนโจมตีร่วงไปก็ได้แท้ๆ
เพราะงั้นคนที่ซื่อจนเซ่อ ก็ต้องเจอคนซื่อจนเซ่อพอกันนั่นแหละ”

เมื่อคู่ต่อสู้ไม่ว่าอะไร ริคุโอะจึงพูดต่อ

“มันอยากจะตอบขึ้นมาน่ะ แล้วก็…ถ้ามีใครมาขวาง ก็ต้องจัดการฟันทิ้งซะแล้วเดินหน้าต่อ
ไม่ใช่หรือไง”

“หืม…เป็นเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมที่รู้จักแยกแยะหนทางนักสู้ แถมยังองอาจไม่เลวนี่”

ฮาคุโซซึฟังคำพูดของริคุโอะ แล้วก็กล่าวออกมา

ก่อนจะคว้าหอกสามง่ามในมือ แทงเข้าใส่เรือเล็กที่ลอยลำอยู่ข้างๆแล้วยกมันขึ้นมา
ฟาดเข้าใส่ริคุโอะราวกับเรือเล็กนั้นไม่มีน้ำหนักใดๆ ทำให้ริคุโอะกระเด็นขึ้นไปบนอากาศ

“ต่อให้สู้อย่างยุติธรรม อีกฝ่ายก็มีพลังมหาศาลจนทำให้รู้สึกว่า “ไม่ยุติธรรม” นั่นแหละคือ
“หอก” ของฮาคุโซซึผู้นี้”

และก่อนที่ริคุโอะที่ลอยขึ้นไปบนอากาศด้วยแรงทำลายของอีกฝ่าย ฮาคุโซซึก็ตามเข้าไป

โจมตี้ซ้ำด้วยการเงื้ออาวุธแทงเข้าใส่ศีรษะของริคุโอะ จนเหล่าลูกน้อยที่เฝ้าดูอยู่ต้องร้อง
ออกมาด้วยความตกใจสุดขีด

ฮาคุโซซึมองผลงานของตัวเองด้วยความพอใจ
หากว่าพอจดจ้องดีๆ ภาพที่เห็นเป็นริคุโอะ
ถูกหอกแทงเข้าที่ศีรษะ กลับเป็นแค่เพียงภาพลวงตา

“แบบนี้นี่เอง การต่อสู้ของผู้ที่ใช้ความเกรงขามงั้นรึ”

“ท่านริคุโอะ!?” ผีหัวขาดถึงกับตกตะลึงที่เห็นนายน้อยยังปลอดภัยดี ทั้งที่เมื่อครู่
เห็นกับตาว่าริคุโอะถูกเล่นงานไปแล้ว…

” ‘เป็นปีศาจแท้ๆ อย่ากลัวตัวสั่นสิ’ ความหมายที่แท้จริงของคำพูดที่ปู่เคยพูดไว้
เมื่อก่อนโน้น ตอนนี้เข้าใจแล้ว”

ริคุโอะพูดพร้อมรอยยิ้มมั่นใจ หากว่าผีหัวขาดยังจับต้นชนปลายไม่ถูก จนอาเมะโซ
กัปปะหนองน้ำของฝ่ายโทโนะเป็นคนอาสาเล่าให้ฟังถีงความเกรงขามของริคุโอะ

“ผีหัวขาดเพชฌฆาตเชือกแห่งโจชู ข้าจะสอนเรื่องความเกรงขามของริคุโอะให้นะ
นั่นน่ะเรียกว่า เคียวขะซุยเงสึ ต่อให้อยู่ตรงนั้นแต่ก็เหมือนไม่อยู่ เป็นท่าที่อำพรางการรับรู้
ของศัตรูยังไงล่ะ!”  แถมยังตบท้ายว่า “หลังจากนี้ข้าขอลายเซ็นต์ด้วยนะ”

ผีหัวขาดฟังแล้วก็ได้แต่ตะลึง

“นั่น…น่ะมัน….”

และสิ่งที่ผุดขึ้นมาในความคิดของผีหัวขาดก็คือ

รุ่นที่สอง….

ส่วนทางด้านริคุโอะก็พลิกมาเป็นฝ่ายได้เปรียบฮาคุโซซึ

“จะให้พูดไป การต่อสู้ของปีศาจ ก็คือการผลัดกันหลอก ต่อสู้กันด้วยความน่ากลัว”

“มันเรื่องอะไรกัน!? เจ้า….ทำอะไร!?”

ทั้งที่เห็นกับตาว่าอาวุธของตนพุ่งแทงผ่านร่างอีกฝ่ายไปแล้ว แต่ริคุโอะกลับไม่เป็นอะไรเลย
สิ่งนั้นทำให้ฮาคุโซซึรู้สึกสับสนเป็นอันมาก

“รู้สึกว่า ตอนนี้ฉันไม่กลัวแกแล้วล่ะ”

ริคุโอะยิ้มอย่างเป็นต่อ

“ผู้ที่ตัดขาดความเกรงขามได้จะเป็นฝ่ายชนะ….ถ้าอย่างนั้น
ความเกรงขามแบบนั้นน่ะนะ….”

ริคุโอะพูดถึงความเกรงขามของฮาคุโซซึ ก่อนจะชักดาบคู่กายออกมา
แล้วฟันสวนเข้าใส่หอกในมือฮาคุโซซึ จนแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ…

“….ในพริบตาก็กลายเป็นเสี่ยงๆแล้ว”

จบตอน

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: